[1921-2003]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στο Πάλαιρο Ακαρνανίας το 1921. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών (στην οποία δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του για ν' ασχοληθεί με την ηθοποιία) και στη Δραματική Σχολή Γιαννούλη Σαραντίδη. Εργάστηκε σαν ηθοποιός σε πολλά μεγάλα θέατρα της εποχής και από το 1953 αρχίζει να ασχολείται με την θεατρική και κινηματογραφική σκηνοθεσία. Έγραψε ποίηση και πεζογραφία. Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα.
Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.
Σκηνοθέτησε γύρω στα 50 θεατρικά έργα και πολύ περισσότερες κινηματογραφικές ταινίες, ανάμεσά τους οι: Μανταλένα, Πυρετός στην άσφαλτο, Κοινωνία ώρα μηδέν κ.α. Εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.
1967 κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (Πυρετός στην Άσφαλτο)
1974 έπαινος κρατικού βραβείου θεάτρου (Ο Επόμενος)
1975 κρατικό βραβείο θεάτρου
1981 πρώτο βραβείο καλοκαιρίνειου θεατρικού διαγωνισμού (Βασίλειος ο Πρώτος)
1988 πρώτο βραβείο καλοκαιρίνειου θεατρικού διαγωνισμού (Yάκινθος και Iουλιέτα)
1989 Bραβείο της Διεθνούς Kριτικής Eπιτροπής του Πανεπιστημίου της Πάντοβα (Τα δελφινάκια του Αμβρακικού-βιβλίο)
1994 χρυσό βραβείο στο φεστιβάλ Καΐρου, πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ Βιέννης.
Έπαιξε: 1.Χαμένοι άγγελοι (1948), 2.Οι Γερμανοί ξανάρχονται (1948), 3.Θύελλα στο φάρο (1950), 4. Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου (1951), 5. Οι μεγάλοι δρόμοι (1953)
ΣΕΝΑΡΙΑ: 1. Οι μεγάλοι δρόμοι, 2. Μια βδομάδα στον παράδεισο, 3. Να ζει κανείς ή να μη ζει;, 4. Ο φαφλατάς, 5. Οι άντρες ξέρουν ν' αγαπούν, 6. Εγωιστές,7. Αέρα! Αέρα! Αέρα!
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1.Ο επόμενος, 2. Ο εισαγγελέας, 3. Βασίλειος Πρώτος ο δούλος, 4. Υάκινθος και Ιουλιέτα, 5. Το παιδί που κυνηγούσε τα αγριοπούλια
- ΕΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ (άρθρο ΒΗΜΑ)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 16 Απριλίου 2011
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
ΝΙΡΒΑΝΑΣ ΠΑΥΛΟΣ
[1866-1937]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1866 στη Μαριούπολη της Ρωσσίας
Ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη. Λογοτέχνης και γιατρός, καλλιέργησε το χρονογράφημα.Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό και αποστρατεύτηκε το 1922, με το βαθμό του ανώτατου αρχίατρου.Το 1929 εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός. Το έργο του επηρρεάζεται έντονα από τον συμβολισμό και τη φιλοσοφία του Νίτσε
Εγραψε ποιήματα: «Δάφναι» , «Πάγα λαλέουσα» , κριτικές ,φιλοσοφικούς και αισθητικούς διαλόγους «Το βιβλίο του κ. Ασόφου» , φιλοσοφικές διατριβές «Η φιλοσοφία του Νίτσε» , «Τέχνη και φρενοπάθεια» , μυθιστορήματα «Το αγριολούλουδο» κ.ά.
"η ηθογραφία του είναι τραγική και αποκλίνει προς το ζωηρό λυρισμό, όταν δεν τρέπεται προς τον πραγματικό σαρκασμό" [ΤΕΛΟΣ ΑΓΡΑΣ]
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Χελιδόνι , 2.Αρχιτέκτων Μάρθας , 3.Μαρία Η Πενταγιώτισσα, 4.Όταν σπάσει τα δεσμά του
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1866 στη Μαριούπολη της Ρωσσίας
Ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη. Λογοτέχνης και γιατρός, καλλιέργησε το χρονογράφημα.Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό και αποστρατεύτηκε το 1922, με το βαθμό του ανώτατου αρχίατρου.Το 1929 εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός. Το έργο του επηρρεάζεται έντονα από τον συμβολισμό και τη φιλοσοφία του Νίτσε
Εγραψε ποιήματα: «Δάφναι» , «Πάγα λαλέουσα» , κριτικές ,φιλοσοφικούς και αισθητικούς διαλόγους «Το βιβλίο του κ. Ασόφου» , φιλοσοφικές διατριβές «Η φιλοσοφία του Νίτσε» , «Τέχνη και φρενοπάθεια» , μυθιστορήματα «Το αγριολούλουδο» κ.ά.
"η ηθογραφία του είναι τραγική και αποκλίνει προς το ζωηρό λυρισμό, όταν δεν τρέπεται προς τον πραγματικό σαρκασμό" [ΤΕΛΟΣ ΑΓΡΑΣ]
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Χελιδόνι , 2.Αρχιτέκτων Μάρθας , 3.Μαρία Η Πενταγιώτισσα, 4.Όταν σπάσει τα δεσμά του
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
ΜΠΟΓΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
[1890-1964]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ενας από τους καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς της γενιάς του ’20.Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1890 και πέθανε το 1964.
Στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται με τον Ιατρό Μαυρίδη το 1921.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Παρίσι, στον τομέα των Φυσικών επιστημών, όμως με το ξέσπασμα των βαλκανικών πολέμων και το Α' παγκοσμίου, αναγκάστηκε να διακόψει και να συνεχίσει αργότερα στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνεργάστηκε σα συγγραφέας και δημισιογράφος με πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1938 εκδίδει το περιοδικό Θρίαμβος. Έγραψε ακόμα πεζογραφία, σενάρια και ραδιοφωνικά σκέτς.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ιατρός Μαυρίδης , 2.Αγάπες , 3.Τ’ Αραβωνιάσματα , 4.Δράκαινα , 5.Το Μπουρίνι , 6.Καινούρια ζωή , 7.Φουσκοθαλασσιές , 8.Ολα θ’ αλλάξουν , 9.Ψηλά στο Μέτωπο , 10.Καντρίλλιες , 11.Το Κορίτσι του Λιμανιού , 12.Τα Σπασμένα Φτερά
ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Ντοκυμαντέρ Δημήτρης Μπόγρης
Η Προσφυγοπούλα - Κινηματογράφος (διασκευή σεναρίου: Δημήτρη Μπόγρη)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ενας από τους καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς της γενιάς του ’20.Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1890 και πέθανε το 1964.
Στο θέατρο πρωτοεμφανίζεται με τον Ιατρό Μαυρίδη το 1921.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Παρίσι, στον τομέα των Φυσικών επιστημών, όμως με το ξέσπασμα των βαλκανικών πολέμων και το Α' παγκοσμίου, αναγκάστηκε να διακόψει και να συνεχίσει αργότερα στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνεργάστηκε σα συγγραφέας και δημισιογράφος με πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1938 εκδίδει το περιοδικό Θρίαμβος. Έγραψε ακόμα πεζογραφία, σενάρια και ραδιοφωνικά σκέτς.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ιατρός Μαυρίδης , 2.Αγάπες , 3.Τ’ Αραβωνιάσματα , 4.Δράκαινα , 5.Το Μπουρίνι , 6.Καινούρια ζωή , 7.Φουσκοθαλασσιές , 8.Ολα θ’ αλλάξουν , 9.Ψηλά στο Μέτωπο , 10.Καντρίλλιες , 11.Το Κορίτσι του Λιμανιού , 12.Τα Σπασμένα Φτερά
ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Ντοκυμαντέρ Δημήτρης Μπόγρης
Η Προσφυγοπούλα - Κινηματογράφος (διασκευή σεναρίου: Δημήτρη Μπόγρη)
ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
[1867-1951]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Δεκεμβρίου 1867, με καταγωγή από την Ζάκυνθο (από την πλευρά του πατέρα του Διονύσιου, η μητέρα του Ευλαλία ήταν από την Κων/πολη).
Το 1892 εγκαταστάθίσταται μόνιμα στην Αθήνα και το 1894 παντρεύεται την Ευφροσύνη Διογενίδη. Το 1901 παντρεύεται για δεύτερη φορά, την Χριστίνα Κανελλοπούλου.
Συνδεδεμένος άμεσα με την εμφάνιση του αστικού δράματος στην ελληνική δραματουργία, και τους κοινωνικούς προβληματισμούς που αυτό συνεπάγονταν, στην πορεία στρέφεται στην ηθογραφία και την μεσοαστική ρομαντική κωμωδία.Μέχρι το 1940 έγραψε μεγάλο αριθμό κωμωδιών και ρομαντικών ηθογραφιών.Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής.Συνεργάτης και στη συνέχεια διευθυντής του περιοδικού «Εστία».Από το 1927 εκδίδει τη «Νέα Εστία».Από το 1896 έως το 1948 υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού "Η Διάπλασις των Παίδων". Από το 1901 ως το 1912 δημοσιεύει στο περιοδικό Παναθήναια λογοτεχνικά έργα και μελέτες. Από το 1912 γράφει μυθιστορήματα σε συνέχειες για την εφημερίδα Έθνος.
Εγραψε πολλά μυθιστορήματα, όπως «Κακός δρόμος», «Κόκκινος βράχος» , «Μαργαρίτα Στέφα» κ.ά.., πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε επιφυλλίδες εφημερίδων.
Πολλά από τα έργα του, μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Από το 1931, εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1951.Μετά τον θάνατό του, συστάθηκε το Ετήσιο Έπαθλο Γρηγορίου Ξενόπουλου, από την Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου.Θεσμός που κράτησε δύο μόνο χρόνια.
Εμφανίζεται στη θεατρική γραφή με τον Ψυχοπατέρα το 1895. Έγραψε 46 θεατρικά έργα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας , 2.Στέλλα Βιολάντη , 3.Το Φιόρο του Λέβάντε , 4.Ο Πειρασμός , 5.Ο Ψυχοπατέρας , 6.Φοιτηταί , 7.Η Μονάκριβη , 8.Φωτεινή Σαντρή , 9.Ποπολάρος, 10. Δεν είμαι εγώ ή Η Λογική, 11.Θείος Όνειρος, 12.Ραχήλ, 13.Ψυχοσάββατο
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Δεκεμβρίου 1867, με καταγωγή από την Ζάκυνθο (από την πλευρά του πατέρα του Διονύσιου, η μητέρα του Ευλαλία ήταν από την Κων/πολη).
Το 1892 εγκαταστάθίσταται μόνιμα στην Αθήνα και το 1894 παντρεύεται την Ευφροσύνη Διογενίδη. Το 1901 παντρεύεται για δεύτερη φορά, την Χριστίνα Κανελλοπούλου.
Συνδεδεμένος άμεσα με την εμφάνιση του αστικού δράματος στην ελληνική δραματουργία, και τους κοινωνικούς προβληματισμούς που αυτό συνεπάγονταν, στην πορεία στρέφεται στην ηθογραφία και την μεσοαστική ρομαντική κωμωδία.Μέχρι το 1940 έγραψε μεγάλο αριθμό κωμωδιών και ρομαντικών ηθογραφιών.Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής.Συνεργάτης και στη συνέχεια διευθυντής του περιοδικού «Εστία».Από το 1927 εκδίδει τη «Νέα Εστία».Από το 1896 έως το 1948 υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού "Η Διάπλασις των Παίδων". Από το 1901 ως το 1912 δημοσιεύει στο περιοδικό Παναθήναια λογοτεχνικά έργα και μελέτες. Από το 1912 γράφει μυθιστορήματα σε συνέχειες για την εφημερίδα Έθνος.
Εγραψε πολλά μυθιστορήματα, όπως «Κακός δρόμος», «Κόκκινος βράχος» , «Μαργαρίτα Στέφα» κ.ά.., πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε επιφυλλίδες εφημερίδων.
Πολλά από τα έργα του, μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Από το 1931, εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1951.Μετά τον θάνατό του, συστάθηκε το Ετήσιο Έπαθλο Γρηγορίου Ξενόπουλου, από την Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου.Θεσμός που κράτησε δύο μόνο χρόνια.
Εμφανίζεται στη θεατρική γραφή με τον Ψυχοπατέρα το 1895. Έγραψε 46 θεατρικά έργα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας , 2.Στέλλα Βιολάντη , 3.Το Φιόρο του Λέβάντε , 4.Ο Πειρασμός , 5.Ο Ψυχοπατέρας , 6.Φοιτηταί , 7.Η Μονάκριβη , 8.Φωτεινή Σαντρή , 9.Ποπολάρος, 10. Δεν είμαι εγώ ή Η Λογική, 11.Θείος Όνειρος, 12.Ραχήλ, 13.Ψυχοσάββατο
Τετάρτη 13 Απριλίου 2011
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ
[1910-1984]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.Σύζυγος της ηθοποιού Κ.Λαμπροπούλου. Γεννήθηκε στην Αντίπαρο το 1910.Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Πρωτευουσιάνο». Σαν δημοσιογράφος εργάστηκε στο Ελεύθερον Βήμα, τα Αθηναϊκά Νέα, τη Φωνή του Λαού κ.ά. εφημερίδες της εποχής. Τα θεατρικά του έργα διασκευάστηκαν για το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, με μεγάλη επιτυχία.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Πρωτευουσιάνος , 2.Προικοθήρας , 3.Δε Θυμάμαι Τίποτα , 4.Ευθεία και Τεθλασμένη , 5.Ερωτικές Βιταμίνες , 6.Σκληρός Αντρας , 7.Ο Εραστής Ερχεται , 8.Τρίτη και 13 , 9.Το Πρώτο Ψέμα , 10.Τ’ Αγρια και τα Ήμερα , 11.Ευτυχώς Τρελλάθηκα , 12.Ο Πραματευτής , 13. Η Γούνα της Αλλης , 14.Μεγάλα Χρόνια , 17.Βασιλικό Ρομάντζο , 18.Μαντώ Μαυρογένους, 19.Φόνος στο ιερό παλάτι, 20.Θεοδώρα η Μεγάλη
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.Σύζυγος της ηθοποιού Κ.Λαμπροπούλου. Γεννήθηκε στην Αντίπαρο το 1910.Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Πρωτευουσιάνο». Σαν δημοσιογράφος εργάστηκε στο Ελεύθερον Βήμα, τα Αθηναϊκά Νέα, τη Φωνή του Λαού κ.ά. εφημερίδες της εποχής. Τα θεατρικά του έργα διασκευάστηκαν για το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, με μεγάλη επιτυχία.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Πρωτευουσιάνος , 2.Προικοθήρας , 3.Δε Θυμάμαι Τίποτα , 4.Ευθεία και Τεθλασμένη , 5.Ερωτικές Βιταμίνες , 6.Σκληρός Αντρας , 7.Ο Εραστής Ερχεται , 8.Τρίτη και 13 , 9.Το Πρώτο Ψέμα , 10.Τ’ Αγρια και τα Ήμερα , 11.Ευτυχώς Τρελλάθηκα , 12.Ο Πραματευτής , 13. Η Γούνα της Αλλης , 14.Μεγάλα Χρόνια , 17.Βασιλικό Ρομάντζο , 18.Μαντώ Μαυρογένους, 19.Φόνος στο ιερό παλάτι, 20.Θεοδώρα η Μεγάλη
ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ
[1883-1966]
“ Μέσα μου ,ζουν ο Ρωμιός κι ο Ελληνας, σε μια ανελέητη πάλη, σ’ έναν ατέρμωνα αγώνα αλληλοεξόντωσης”
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Βασικός εκπρόσωπος του αστικού δράματος, στη συνέχει στρέφεται στο ιστορικό δράμα και σε πιο συντηριτικές θέσεις.
Γεννήθηκε στην Ναύπακτο το 1883, ενώ έφηβος ακόμη, ήρθε με την οικογένειά του στον Πειραιά.
Υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση του θιάσου του Ωδείου των Αθηνών, που λειτούργησε από το 1918 εώς το 1925.Στη δραματική σχολή του «Θεάτρου των συγγραφέων»(1) της Εταιρείας Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων,αναλαμβάνει το μάθημα της δραματολογίας, ενώ στη σκηνοθεσία έκανε το πρώτο βήμα ,με τη Φαίδρα(2) του Α.Προβελέγγιου,στην Επαγγελματική Σχολή θεάτρου.
Με το όραμα να χτυπήσει τον βεντετισμό της εποχής(3) ,καθώς και το αντικαλλιτεχνικό κατεστημένο στο θέατρο, φεύγει από το Ωδείο και αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του «Θεάτρου Τέχνης»(4) που δημιουργήθηκε από τον σύλλογο «Φιλοι του θεάτρου» με επικεφαλή τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο.
Ο οργανισμός στεγάστηκε στην αίθουσα «Αθήναιον» της οδού Πατησίων, και η λειτουργία του ξεκίνησε με τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, τον Μάϊο του 1925.Η διάρκεια ζωής του Θεάτρου Τέχνης ,ήταν μόλις πέντε μηνών.Στα 1929,μαζί με τη Μαρίκα Κοτοπούλη(5) και τον Δημήτρη Μυράτ,ιδρύουν τον οργανισμό «Ελεύθερη Σκηνή»(6), ο οποίος θα λειτουργήσει για λίγους μήνες επίσης.Επηρεασμένος από τον γαλλικό νατουράλισμό,μετέφερε στη σκηνοθεσία του τις αντιλήψεις των γάλλων ανθρώπων του θεάτρου.Ακόμη σημαντική ήταν η προσπάθειά του να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό,νέους ευρωπαίους συγγραφείς,καθώς και αγνωστα έργα εκείνων που ήταν ήδη γνωστοί.
Στον Σπ.Μελά οφείλεται και η κατάργηση του υποβολείου(7).
Τα έργα του διακρίνονται από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν το αστικό δράμα.Οι διάλογοί του είναι λιτοί, η γλώσσα ζωντανή θεατρική.
Ανάμεσα στα έργα του ,υπάρχουν και οι ιστορικές βιογραφίες προσώπων της Ελληνικής Επανάστασης,όπως αυτή του Κολοκοτρώνη, με τον τίτλο «Ο Γέρος του Μωρηά»[1931], που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Το 1935 εξελέγη Ακαδημαϊκός.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Ο Γιός του Ίσκιου , 2.Το Κόκκινο Πουκάμισο , 3. Το Χαλασμένο Σπίτι , 4. Το Ασπρο και το Μαύρο , 5. Μια νύχτα μια Ζωή , 6.Ο Βασιλιάς κι ο Σκύλος , 7.Ιούδας , 8.Ρήγας Βελεστινλής , 9.Παπαφλέσσας , 10.Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται
(1) “το θέατρο των συγγραφέων,όπως τ’ ονόμασαν ,ίδρυσε
δραματική σχολή για τη μόρφωση καινούριων ηθοποιών και την
ανακάλυψη νέων ταλέντων..»Σπ.Μελάς
(2)“έπρεπε να τιμήσουμε στην έναρξή μας τη θεατρική ποίηση των νεωτέρων χρόνων.Και πήραμε ακριβώς γιαυτό τη ‘Φαίδρα’,μια τραγωδία του Αριστομένη Προβελέγγιου.Ητανε απομίμηση του ‘Ιππόλυτου’ του Ευριπίδη.Αλλά, ήτανε έργο ευγενικό,γραμμένο σε καλούς στίχους.Κι ο προβελέγγιος ήτανε ένας λεβεντόγερος ,πολύ συμπαθητικός,λεπτός,ανωτέρου ήθους ,που δίκαια η Ακαδημία Αθηνών είχε περιλάβει στους κόλπους της..»Σπ.Μελας
(3)«η έκπληξή μου ήτανε μεγάλη ,όταν διαβάζοντας τελειωμένο,το ‘μιά νύχτα μιά ζωή’ στην Κυβέλη την άκουσα να μου λέει: ‘Δεν είναι γραμμένο όπως μου το ‘πες…Αλλαξες το έργο ,το χάλασες…Εγώ δεν το παίζω έτσι!..’ –‘Δεν αλλάζω ούτε ένα ‘και’ από το κείμενο’.
Ητανε η ρήξη.Προσπάθησα να δώσω το έργο στην Κοτοπούλη…. ‘Δε συνηθίζω ,μου παράγγειλε, να παίρνω τα αποφόρια της Κυβέλης…’ Πληγώθηκα.Κι από κείνη τη στιγμή πήρα την απόφαση να αγωνιστώ για μια ριζική αλλαγή στο θέατρο.Να χτυπήσω το βεντετισμό…» Σπ.Μελάς
(4)“..συγκροτήθηκε η διοίκηση του επαναστατικού μου θεάτρου και δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες: ΄Μέλη της εφορευτικής επιτροπής του νέου καλλιτεχνικού οργανισμού ωρίσθησαν χθες οι κ.κ. Δημήτριος Λαμπράκης,Σπύρος Μελάς,καλλιτεχνικός διευθυντής, Μανώλης Καλομοίρης,διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, Σπύρος Θεοδωρόπουλος,πρόεδρος καλλιτεχνικού τμήματος ελληνικού Ωδείου, και Πέτρος Κοτσαρίδης ,καλλιτεχνικός διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, ως αντιπρόσωπος δε των εταίρων του θιάσου,ο αρχαιότερος αυτών Ορέστης Κοντογιάννης»
(5) ηθοποιός
(6)“..ο ενθουσιασμός για την εξόρμηση αυτή στάθηκε αληθινά πολύ μεγάλος.Και από το μέρος της Μαρίκας και του Μυράτ και από το μέρος όλου του Θιάσου.Ητανε κάτι πολύ συγκινητικό,ότι η Μαρίκα και ο Μυράτ έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από ένα μανιφέστο,που αποτελούσε κύρηγμα έμμεσο κατά του εμπορικού θεάτρου.Κι ακόμα συγκινητικότερος ήταν ο Γιώργης ο Χέλμης,που δεχότανε να χρηματοδοτήσει μια καλλιτεχνική επιχείρηση κάθε άλλο παρά σίγουρη.Και το θεατρικό κοινό δεν πήγε πίσω.Δέχτηκε το επαναστατικό μανιφέστο μας με την πιο ζωηρή επιδοκιμασία..»Σπ.Μελάς
(7) Ο Κώστας Αθάνατος έγραψε,για τον Σπ.Μελά, στο ‘Ελεύθερο Βήμα’,στην τακτική του στήλη ‘αττικά ημερονύκτια’, με τον τίτλο ‘Χωρίς υποβολέα’: «ο συνάδελφος και γειτων της πλαϊνής μου στήλης είναι ο ήρως της ημέρας..ήρως εθνικός.Το κατόρθωμά του έπρεπε να πανηγυρίζεται αυτήν την στιγμήν ως πανελλήνιον γεγονός.Επέταξεν με μιά κλωτσιά από την ελληνική σκηνή την ξύλινη καμπούρα του υποβολείου.Τό ‘χετε για μικρό;..Θα φιγοράρει στα ιστορικά λεξικά του μέλλοντος με αυτήν την σημείωσιν :’εξαφανιζόμενος επί ένα μήνα συνεχώς επί δίωρον εκ του βιοποριστικού του επαγγέλματος ,επέτυχε να λυτρώσει το ελληνικόν θέατρον από το υποβολείον,που έκρυβε τα χάλια των θεάτρων εν Ελλάδι»
“ Μέσα μου ,ζουν ο Ρωμιός κι ο Ελληνας, σε μια ανελέητη πάλη, σ’ έναν ατέρμωνα αγώνα αλληλοεξόντωσης”
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Βασικός εκπρόσωπος του αστικού δράματος, στη συνέχει στρέφεται στο ιστορικό δράμα και σε πιο συντηριτικές θέσεις.
Γεννήθηκε στην Ναύπακτο το 1883, ενώ έφηβος ακόμη, ήρθε με την οικογένειά του στον Πειραιά.
Υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση του θιάσου του Ωδείου των Αθηνών, που λειτούργησε από το 1918 εώς το 1925.Στη δραματική σχολή του «Θεάτρου των συγγραφέων»(1) της Εταιρείας Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων,αναλαμβάνει το μάθημα της δραματολογίας, ενώ στη σκηνοθεσία έκανε το πρώτο βήμα ,με τη Φαίδρα(2) του Α.Προβελέγγιου,στην Επαγγελματική Σχολή θεάτρου.
Με το όραμα να χτυπήσει τον βεντετισμό της εποχής(3) ,καθώς και το αντικαλλιτεχνικό κατεστημένο στο θέατρο, φεύγει από το Ωδείο και αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση του «Θεάτρου Τέχνης»(4) που δημιουργήθηκε από τον σύλλογο «Φιλοι του θεάτρου» με επικεφαλή τον Σπύρο Θεοδωρόπουλο.
Ο οργανισμός στεγάστηκε στην αίθουσα «Αθήναιον» της οδού Πατησίων, και η λειτουργία του ξεκίνησε με τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, τον Μάϊο του 1925.Η διάρκεια ζωής του Θεάτρου Τέχνης ,ήταν μόλις πέντε μηνών.Στα 1929,μαζί με τη Μαρίκα Κοτοπούλη(5) και τον Δημήτρη Μυράτ,ιδρύουν τον οργανισμό «Ελεύθερη Σκηνή»(6), ο οποίος θα λειτουργήσει για λίγους μήνες επίσης.Επηρεασμένος από τον γαλλικό νατουράλισμό,μετέφερε στη σκηνοθεσία του τις αντιλήψεις των γάλλων ανθρώπων του θεάτρου.Ακόμη σημαντική ήταν η προσπάθειά του να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό,νέους ευρωπαίους συγγραφείς,καθώς και αγνωστα έργα εκείνων που ήταν ήδη γνωστοί.
Στον Σπ.Μελά οφείλεται και η κατάργηση του υποβολείου(7).
Τα έργα του διακρίνονται από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν το αστικό δράμα.Οι διάλογοί του είναι λιτοί, η γλώσσα ζωντανή θεατρική.
Ανάμεσα στα έργα του ,υπάρχουν και οι ιστορικές βιογραφίες προσώπων της Ελληνικής Επανάστασης,όπως αυτή του Κολοκοτρώνη, με τον τίτλο «Ο Γέρος του Μωρηά»[1931], που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Το 1935 εξελέγη Ακαδημαϊκός.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Ο Γιός του Ίσκιου , 2.Το Κόκκινο Πουκάμισο , 3. Το Χαλασμένο Σπίτι , 4. Το Ασπρο και το Μαύρο , 5. Μια νύχτα μια Ζωή , 6.Ο Βασιλιάς κι ο Σκύλος , 7.Ιούδας , 8.Ρήγας Βελεστινλής , 9.Παπαφλέσσας , 10.Ο Μπαμπάς εκπαιδεύεται
(1) “το θέατρο των συγγραφέων,όπως τ’ ονόμασαν ,ίδρυσε
δραματική σχολή για τη μόρφωση καινούριων ηθοποιών και την
ανακάλυψη νέων ταλέντων..»Σπ.Μελάς
(2)“έπρεπε να τιμήσουμε στην έναρξή μας τη θεατρική ποίηση των νεωτέρων χρόνων.Και πήραμε ακριβώς γιαυτό τη ‘Φαίδρα’,μια τραγωδία του Αριστομένη Προβελέγγιου.Ητανε απομίμηση του ‘Ιππόλυτου’ του Ευριπίδη.Αλλά, ήτανε έργο ευγενικό,γραμμένο σε καλούς στίχους.Κι ο προβελέγγιος ήτανε ένας λεβεντόγερος ,πολύ συμπαθητικός,λεπτός,ανωτέρου ήθους ,που δίκαια η Ακαδημία Αθηνών είχε περιλάβει στους κόλπους της..»Σπ.Μελας
(3)«η έκπληξή μου ήτανε μεγάλη ,όταν διαβάζοντας τελειωμένο,το ‘μιά νύχτα μιά ζωή’ στην Κυβέλη την άκουσα να μου λέει: ‘Δεν είναι γραμμένο όπως μου το ‘πες…Αλλαξες το έργο ,το χάλασες…Εγώ δεν το παίζω έτσι!..’ –‘Δεν αλλάζω ούτε ένα ‘και’ από το κείμενο’.
Ητανε η ρήξη.Προσπάθησα να δώσω το έργο στην Κοτοπούλη…. ‘Δε συνηθίζω ,μου παράγγειλε, να παίρνω τα αποφόρια της Κυβέλης…’ Πληγώθηκα.Κι από κείνη τη στιγμή πήρα την απόφαση να αγωνιστώ για μια ριζική αλλαγή στο θέατρο.Να χτυπήσω το βεντετισμό…» Σπ.Μελάς
(4)“..συγκροτήθηκε η διοίκηση του επαναστατικού μου θεάτρου και δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες: ΄Μέλη της εφορευτικής επιτροπής του νέου καλλιτεχνικού οργανισμού ωρίσθησαν χθες οι κ.κ. Δημήτριος Λαμπράκης,Σπύρος Μελάς,καλλιτεχνικός διευθυντής, Μανώλης Καλομοίρης,διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, Σπύρος Θεοδωρόπουλος,πρόεδρος καλλιτεχνικού τμήματος ελληνικού Ωδείου, και Πέτρος Κοτσαρίδης ,καλλιτεχνικός διευθυντής του ελληνικού Ωδείου, ως αντιπρόσωπος δε των εταίρων του θιάσου,ο αρχαιότερος αυτών Ορέστης Κοντογιάννης»
(5) ηθοποιός
(6)“..ο ενθουσιασμός για την εξόρμηση αυτή στάθηκε αληθινά πολύ μεγάλος.Και από το μέρος της Μαρίκας και του Μυράτ και από το μέρος όλου του Θιάσου.Ητανε κάτι πολύ συγκινητικό,ότι η Μαρίκα και ο Μυράτ έβαλαν την υπογραφή τους κάτω από ένα μανιφέστο,που αποτελούσε κύρηγμα έμμεσο κατά του εμπορικού θεάτρου.Κι ακόμα συγκινητικότερος ήταν ο Γιώργης ο Χέλμης,που δεχότανε να χρηματοδοτήσει μια καλλιτεχνική επιχείρηση κάθε άλλο παρά σίγουρη.Και το θεατρικό κοινό δεν πήγε πίσω.Δέχτηκε το επαναστατικό μανιφέστο μας με την πιο ζωηρή επιδοκιμασία..»Σπ.Μελάς
(7) Ο Κώστας Αθάνατος έγραψε,για τον Σπ.Μελά, στο ‘Ελεύθερο Βήμα’,στην τακτική του στήλη ‘αττικά ημερονύκτια’, με τον τίτλο ‘Χωρίς υποβολέα’: «ο συνάδελφος και γειτων της πλαϊνής μου στήλης είναι ο ήρως της ημέρας..ήρως εθνικός.Το κατόρθωμά του έπρεπε να πανηγυρίζεται αυτήν την στιγμήν ως πανελλήνιον γεγονός.Επέταξεν με μιά κλωτσιά από την ελληνική σκηνή την ξύλινη καμπούρα του υποβολείου.Τό ‘χετε για μικρό;..Θα φιγοράρει στα ιστορικά λεξικά του μέλλοντος με αυτήν την σημείωσιν :’εξαφανιζόμενος επί ένα μήνα συνεχώς επί δίωρον εκ του βιοποριστικού του επαγγέλματος ,επέτυχε να λυτρώσει το ελληνικόν θέατρον από το υποβολείον,που έκρυβε τα χάλια των θεάτρων εν Ελλάδι»
ΜΑΤΣΑΣ ΝΕΣΤΩΡΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Εγραψε αρκετά βιβλία ,καθώς επίσης υπήρξε και κριτικός κιν/φου[Θεάματα κ.α.]
Το 1962 αρχίζει να σκηνοθετεί ο ίδιος τις ταινίες που γράφει,ενώ ήδη έχει ξεκινήσει την καριέρα του,σ’ αυτό το χώρο σαν σεναριογράφος.Πολλά σενάρια έγραψε σε συνεργασία με τον Κ.Ασημακόπουλο.
Από το 1967 αφοσιώνεται στο ντοκυμαντέρ.Γύρισε πολλά μικρού μήκους ντοκυμαντέρ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ.Το περιεχόμενό τους ήταν κυρίως λαογραφικό, ένα θέμα που αγαπούσε ιδιαίτερα: «Το παραμύθι ενός ζωγράφου»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης], «Το τάμα»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης] , «2.500 χρόνια σ’ αυτή τη γη»[ Α’ βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Το πρόσωπο»[Α’βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Μακεδονία» , «Ασμα ασμάτων» κ.ά.
ΤΑΙΝΙΕΣ:
1.Της τύχης τα γραμμένα , 2.Απαγορευμένη αγάπη , 3.Μόνο για μια νύχτα , 4.Αμαρυλλίς το κορίτσι της αγάπης , 5.Για το ψωμί και τον έρωτα , 6.Μπουμπουλίνα , 7.Οσο υπάρχουν γυναίκες , 8.Αμαρτωλά νιάτα , 9.Αντίο ζωή , 10.Η κυρία δήμαρχος , 11.Νύχτες στο Μιραμάρε , 12.Η απολύτρωσις , 13.Ηρθες αργά , 14.Καραγκούνα , 15.Αμαρτωλές , 16.Δύο μάνες στο σταυρό του πόνου , 17.Η ελληνίδα και ο έρωτας , 18.Λαφίνα , 19.Οταν ξυπνά το παρελθόν , 20.Πεζοδρόμιο , 21.Τα σκαλοπάτια της ζωής , 22.Αθώα ή ένοχη , 23.Αφοσίωση , 24.Το μεροκάματο του πόνου , 25.Ολα και τη ζωή μου ακόμα , 26.Τα παλιόπαιδα , 27.Σκάνδαλα στο νησί του έρωτα , 28.Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του , 29.Δρόμος χωρίς σύνορα , 30.Το κορίτσι της Κυριακής , 31.Δύσκολοι δρόμοι , 32.Επαναστάτης , 33.Καταιγίδα , 34.Ο μετανάστης , 35.Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου , 36.Αν όλες οι γυναίκες , 37.Δρόσω η αρχοντοπούλα , 38.Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί , 39.Η κόρη μου η ψεύτρα , 40.Τι κι αν γεννήθηκα φτωχός , 41.Οι άνδρες δε λυγίζουν ποτέ , 42.Η καρδιά ενός αλήτη , 43.Κατηγορούμενη απολογήσου , 44.Η Λυγερή , 45.Ας με κρίνουν οι ένοχοι , 46.Θέλω πίσω το παιδί μου , 47.Η θυσία μιας γυναίκας , 48.Κυνηγημένη προσφυγοπούλα , 49.Στον ίλιγγο της ζωής , 50.Σέργιος και Αννα , 51.Οι ρίζες του τόπου μας , 52.Αλέξανδρος ο μέγας.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Γαλήνη
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Εγραψε αρκετά βιβλία ,καθώς επίσης υπήρξε και κριτικός κιν/φου[Θεάματα κ.α.]
Το 1962 αρχίζει να σκηνοθετεί ο ίδιος τις ταινίες που γράφει,ενώ ήδη έχει ξεκινήσει την καριέρα του,σ’ αυτό το χώρο σαν σεναριογράφος.Πολλά σενάρια έγραψε σε συνεργασία με τον Κ.Ασημακόπουλο.
Από το 1967 αφοσιώνεται στο ντοκυμαντέρ.Γύρισε πολλά μικρού μήκους ντοκυμαντέρ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ.Το περιεχόμενό τους ήταν κυρίως λαογραφικό, ένα θέμα που αγαπούσε ιδιαίτερα: «Το παραμύθι ενός ζωγράφου»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης], «Το τάμα»[Α’ βραβείο Φεστιβάλ Ρώμης] , «2.500 χρόνια σ’ αυτή τη γη»[ Α’ βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Το πρόσωπο»[Α’βραβείο Φ.Ε.Κ.Θ.] , «Μακεδονία» , «Ασμα ασμάτων» κ.ά.
ΤΑΙΝΙΕΣ:
1.Της τύχης τα γραμμένα , 2.Απαγορευμένη αγάπη , 3.Μόνο για μια νύχτα , 4.Αμαρυλλίς το κορίτσι της αγάπης , 5.Για το ψωμί και τον έρωτα , 6.Μπουμπουλίνα , 7.Οσο υπάρχουν γυναίκες , 8.Αμαρτωλά νιάτα , 9.Αντίο ζωή , 10.Η κυρία δήμαρχος , 11.Νύχτες στο Μιραμάρε , 12.Η απολύτρωσις , 13.Ηρθες αργά , 14.Καραγκούνα , 15.Αμαρτωλές , 16.Δύο μάνες στο σταυρό του πόνου , 17.Η ελληνίδα και ο έρωτας , 18.Λαφίνα , 19.Οταν ξυπνά το παρελθόν , 20.Πεζοδρόμιο , 21.Τα σκαλοπάτια της ζωής , 22.Αθώα ή ένοχη , 23.Αφοσίωση , 24.Το μεροκάματο του πόνου , 25.Ολα και τη ζωή μου ακόμα , 26.Τα παλιόπαιδα , 27.Σκάνδαλα στο νησί του έρωτα , 28.Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του , 29.Δρόμος χωρίς σύνορα , 30.Το κορίτσι της Κυριακής , 31.Δύσκολοι δρόμοι , 32.Επαναστάτης , 33.Καταιγίδα , 34.Ο μετανάστης , 35.Αιχμάλωτοι του πεπρωμένου , 36.Αν όλες οι γυναίκες , 37.Δρόσω η αρχοντοπούλα , 38.Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί , 39.Η κόρη μου η ψεύτρα , 40.Τι κι αν γεννήθηκα φτωχός , 41.Οι άνδρες δε λυγίζουν ποτέ , 42.Η καρδιά ενός αλήτη , 43.Κατηγορούμενη απολογήσου , 44.Η Λυγερή , 45.Ας με κρίνουν οι ένοχοι , 46.Θέλω πίσω το παιδί μου , 47.Η θυσία μιας γυναίκας , 48.Κυνηγημένη προσφυγοπούλα , 49.Στον ίλιγγο της ζωής , 50.Σέργιος και Αννα , 51.Οι ρίζες του τόπου μας , 52.Αλέξανδρος ο μέγας.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Γαλήνη
Τρίτη 12 Απριλίου 2011
ΜΑΝΙΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα.
Το 1970 δημοσιεύτηκαν τα ποιήματά του «Νέρων», και το 1974 οι «Σιγησμοί».
Σειρές μονοπράκτων του παρουσιάστηκαν από την αθηναϊκή γκαλερί «Ωρα» και από τον «Ελεύθερο Κύκλο» του Κανέλλου Αποστόλου στο θέατρο Ριάλτο.
Εργα του για το ραδιόφωνο ,μεταδόθηκαν από το Τρίτο Πρόγραμμα : «Πρωινή συνομιλία» , «Το παιχνίδι των Χριστουγέννων» , «Η απομαγνητοφώνηση» , «Ενας Ιάνκης στη χώρα του βασιλιά Λυκούργου» , «Διευθυντής σκηνής» , «Εορταστικό Πρόγραμμα», και από το Δεύτερο Πρόγραμμα: «Τηλεφωνικό δίκτυο»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ηγέτες κι αξιώματα, 2. Εσοδεία, 3. Παθήματα, 4. Αγία Κυριακή, 5. Το Μάτς, 6. Κοινή Λογική, 7. Λάκκος της Αμαρτίας, 8. Οι σύζυγοι, 9. Η Κρυστάλλω ήταν Αντρας, 10. Καθιστική Ζωή, 11. Διακοπές στην Ουρανούπολη, 12. Τάξις και Αταξία, 13. Το καμάκι ή Η Τεχνική του Ονείρου, 14. Γκρο Πλαν, 15. Χορεύει η Κρυστάλλω Μάμπο
ΑΛΛΑ:
Συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία
Γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα.
Το 1970 δημοσιεύτηκαν τα ποιήματά του «Νέρων», και το 1974 οι «Σιγησμοί».
Σειρές μονοπράκτων του παρουσιάστηκαν από την αθηναϊκή γκαλερί «Ωρα» και από τον «Ελεύθερο Κύκλο» του Κανέλλου Αποστόλου στο θέατρο Ριάλτο.
Εργα του για το ραδιόφωνο ,μεταδόθηκαν από το Τρίτο Πρόγραμμα : «Πρωινή συνομιλία» , «Το παιχνίδι των Χριστουγέννων» , «Η απομαγνητοφώνηση» , «Ενας Ιάνκης στη χώρα του βασιλιά Λυκούργου» , «Διευθυντής σκηνής» , «Εορταστικό Πρόγραμμα», και από το Δεύτερο Πρόγραμμα: «Τηλεφωνικό δίκτυο»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ηγέτες κι αξιώματα, 2. Εσοδεία, 3. Παθήματα, 4. Αγία Κυριακή, 5. Το Μάτς, 6. Κοινή Λογική, 7. Λάκκος της Αμαρτίας, 8. Οι σύζυγοι, 9. Η Κρυστάλλω ήταν Αντρας, 10. Καθιστική Ζωή, 11. Διακοπές στην Ουρανούπολη, 12. Τάξις και Αταξία, 13. Το καμάκι ή Η Τεχνική του Ονείρου, 14. Γκρο Πλαν, 15. Χορεύει η Κρυστάλλω Μάμπο
ΑΛΛΑ:
Συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
ΡΙΚΑΚΗ ΛΟΥΚΙΑ
[1961]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1961.Από το 1978 εώς το 1981 σπούδασε ιστορία της τέχνης στην Αγγλία.Εργάστηκε στο γραφείο Νεότητος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και στη συνέχεια ως βοηθός παραγωγής στην ελληνική τηλεόραση.
Συνεργάστηκε σαν δημοσιογράφος με τις εφημερίδες «Καθημερινή» , και «Πρώτη» αλλά και με τα περιοδικά ΑΝΤΙ ,Σύγχρονος Κινηματογράφος , Ταχυδρόμος , Μία ,Τέταρτο ,Ενα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά TV WORLD , TBI , ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, ενώ υπήρξε μέλος της ένωσης ξένων ανταποκριτών.
Μετέφρασε «Το σπίτι στη γωνιά του Πουφ» A.A.MILN.
Τα χρόνια 1986-88 και 1991 υπήρξε υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Φ.Ε.Κ.Θ. Πρόεδρος του Εuropean Producers Network. To 1984 ιδρύει την εταιρία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων ORAMA.
Υπήρξε μέλος: Του Διοικητικού Συμβουλίου του προγράμματος MEDIA της ΕΟΚ EURO AIM ,του ΜEDIA MAP TV, και του MEDIA Documentary. Της Εθνικής Επιτροπής για το οπτικοακουστικό EUREKA.Tης κριτικής επιτροπήςτου Φεστιβάλ του Μοντρέ.Του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού ιδρύματος Νεότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης.Του Δ.Σ. του European Coordination. Της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum .Της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Pix Europa Βερολίνο 1992.
Συμμετείχε στα Ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης παραγωγών.Πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας Νέων Οικολόγων 1983.Σκηνοθέτησε πολλά ντοκυμαντέρ καθώς και ταινίες μικρού μήκους.
ΤΑΙΝΙΕΣ:1.Ταξίδι στην Αυστραλία , 2.Κουαρτέτο σε τέσσερεις κινήσεις.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Σουρεάλ Ερως
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1961.Από το 1978 εώς το 1981 σπούδασε ιστορία της τέχνης στην Αγγλία.Εργάστηκε στο γραφείο Νεότητος του Συμβουλίου της Ευρώπης, και στη συνέχεια ως βοηθός παραγωγής στην ελληνική τηλεόραση.
Συνεργάστηκε σαν δημοσιογράφος με τις εφημερίδες «Καθημερινή» , και «Πρώτη» αλλά και με τα περιοδικά ΑΝΤΙ ,Σύγχρονος Κινηματογράφος , Ταχυδρόμος , Μία ,Τέταρτο ,Ενα. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά TV WORLD , TBI , ως ανταποκρίτρια από την Ελλάδα, ενώ υπήρξε μέλος της ένωσης ξένων ανταποκριτών.
Μετέφρασε «Το σπίτι στη γωνιά του Πουφ» A.A.MILN.
Τα χρόνια 1986-88 και 1991 υπήρξε υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Φ.Ε.Κ.Θ. Πρόεδρος του Εuropean Producers Network. To 1984 ιδρύει την εταιρία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων ORAMA.
Υπήρξε μέλος: Του Διοικητικού Συμβουλίου του προγράμματος MEDIA της ΕΟΚ EURO AIM ,του ΜEDIA MAP TV, και του MEDIA Documentary. Της Εθνικής Επιτροπής για το οπτικοακουστικό EUREKA.Tης κριτικής επιτροπήςτου Φεστιβάλ του Μοντρέ.Του διοικητικού συμβουλίου του Ευρωπαϊκού ιδρύματος Νεότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης.Του Δ.Σ. του European Coordination. Της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum .Της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Pix Europa Βερολίνο 1992.
Συμμετείχε στα Ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης παραγωγών.Πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας Νέων Οικολόγων 1983.Σκηνοθέτησε πολλά ντοκυμαντέρ καθώς και ταινίες μικρού μήκους.
ΤΑΙΝΙΕΣ:1.Ταξίδι στην Αυστραλία , 2.Κουαρτέτο σε τέσσερεις κινήσεις.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Σουρεάλ Ερως
ΡΑΓΚΑΒΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΖΟΣ
[1809-1892]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1809 στην Οδησσό, ανηψιός του Ιάκωβου Ρίζου Νερουλού.Πολιτικός ,διπλωμάτης,αρχαιολόγος και λογοτέχνης.Το 1823 μέτέφρασε τον «Μωάμεθ» του Βολταίρου.Διατέλεσε καθηγητής της αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο από το 1844, υπουργός των εξωτερικών από το 1856 εως το 1859 και πρεσβευτής από το 1867 ως το 1887.Εκτός από τα θεατρικά του έργα ,έγραψε έργα αρχαιολογικά ,όπως «Ελληνικαί αρχαιότητες», «Λεξικόν της Ελληνικής αρχαιολογίας» κ.α.Εγραψε ακόμη διηγήματα , «Λεϊλά», «Αυθέντης του Μωρέως» ,και μετέφρασε δραματικά έργα αρχαίων και νεωτέρων .Πολλά από τα έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Είναι εκείνος που εισαγάγει με το έργο του,τους προβληματισμούς της γαλλικής σχολής [V.Hugo] , στο ελληνικό θέατρο. Εισαγάγει τη θεωρία του ρομαντικού δράματος στην Ελλάδα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1. Φροσύνη , 2.Παραμονή , 3.Δούκας , 4.Τριάκοντα Τύραννοι , 5.Του Κουτρούλη ο Γάμος , 6.Γάμος Άνευ Νύμφης , 7.Ερωτηματική Οικογένεια , 8.Εφημεριδοφόβος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1809 στην Οδησσό, ανηψιός του Ιάκωβου Ρίζου Νερουλού.Πολιτικός ,διπλωμάτης,αρχαιολόγος και λογοτέχνης.Το 1823 μέτέφρασε τον «Μωάμεθ» του Βολταίρου.Διατέλεσε καθηγητής της αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο από το 1844, υπουργός των εξωτερικών από το 1856 εως το 1859 και πρεσβευτής από το 1867 ως το 1887.Εκτός από τα θεατρικά του έργα ,έγραψε έργα αρχαιολογικά ,όπως «Ελληνικαί αρχαιότητες», «Λεξικόν της Ελληνικής αρχαιολογίας» κ.α.Εγραψε ακόμη διηγήματα , «Λεϊλά», «Αυθέντης του Μωρέως» ,και μετέφρασε δραματικά έργα αρχαίων και νεωτέρων .Πολλά από τα έργα του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Είναι εκείνος που εισαγάγει με το έργο του,τους προβληματισμούς της γαλλικής σχολής [V.Hugo] , στο ελληνικό θέατρο. Εισαγάγει τη θεωρία του ρομαντικού δράματος στην Ελλάδα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1. Φροσύνη , 2.Παραμονή , 3.Δούκας , 4.Τριάκοντα Τύραννοι , 5.Του Κουτρούλη ο Γάμος , 6.Γάμος Άνευ Νύμφης , 7.Ερωτηματική Οικογένεια , 8.Εφημεριδοφόβος
ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ
1920
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1920.Το 1953 δημοσίευσε τα «Δύσκολα Χρόνια» [χρονογραφήματα].Εχει γράψει θέατρο για μαριονέττες,τα «Το χρυσό κλειδί» , «Ταξίδι στο φεγγάρι» , «Ο γύρος του κόσμου»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ενας Από Μας , 2.Ευγενία Γκράντε , 3.Η Έξοδος του Μεσολογγίου , 4.Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται , 5.Καραϊσκάκης , 6.Καπετάν Μιχάλης , 7.Καληνύχτα Μαργαρίτα
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1920.Το 1953 δημοσίευσε τα «Δύσκολα Χρόνια» [χρονογραφήματα].Εχει γράψει θέατρο για μαριονέττες,τα «Το χρυσό κλειδί» , «Ταξίδι στο φεγγάρι» , «Ο γύρος του κόσμου»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ενας Από Μας , 2.Ευγενία Γκράντε , 3.Η Έξοδος του Μεσολογγίου , 4.Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται , 5.Καραϊσκάκης , 6.Καπετάν Μιχάλης , 7.Καληνύχτα Μαργαρίτα
ΣΤΑΪΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και θέατρο στο CONSERVATOIRE NATIONAL D’ ART DRAMATIQUE ,στο Παρίσι.
Εκανε μεταφράσεις στα έργα των Λακλό ,Μαριβώ ,Λεβάλ ,Κλωντέλ ,Λαμπίς.
Το 1992 ανέλαβε τη διεύθυνση στο Εργαστήρι Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.Διδάσκει Θέατρο στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Παντείου Πανεπιστημίου.
ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ: «Η Αισχρότατη Εριέττα»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Δαίδαλος , 2.Κλυταιμνήστρα , Καρακορούμ , 3.Το Μικρό Δαχτυλάκι της Ολυμπιάδος , 4.Φτερά Στρουθοκαμήλου , 5.1843, 6.Η αυλαία πέφτει
Γεννήθηκε στην Αθήνα.Σπούδασε φιλολογία στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και θέατρο στο CONSERVATOIRE NATIONAL D’ ART DRAMATIQUE ,στο Παρίσι.
Εκανε μεταφράσεις στα έργα των Λακλό ,Μαριβώ ,Λεβάλ ,Κλωντέλ ,Λαμπίς.
Το 1992 ανέλαβε τη διεύθυνση στο Εργαστήρι Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.Διδάσκει Θέατρο στο τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Παντείου Πανεπιστημίου.
ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ: «Η Αισχρότατη Εριέττα»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Δαίδαλος , 2.Κλυταιμνήστρα , Καρακορούμ , 3.Το Μικρό Δαχτυλάκι της Ολυμπιάδος , 4.Φτερά Στρουθοκαμήλου , 5.1843, 6.Η αυλαία πέφτει
ΣΚΟΥΡΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
[1940]
«..όλοι μαζί αποτελούμε το μεγάλο κοινό ενός και μοναδικού θεάματος.Το τσίρκο του εικοστού αιώνα»
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κομμάτια και Θρύψαλα , 2.Οι Νταντάδες , 3.Οι Μουσικοί , 4.Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης , 5.Οι Εκτελεστές , 6.Κομμέντια ή Οι Παγίδες του Βασιλιά Αλμποϊνου , 6.Απεργοσπάστης, 7.Η Πάλη, 8. Η Θηλειά
«..όλοι μαζί αποτελούμε το μεγάλο κοινό ενός και μοναδικού θεάματος.Το τσίρκο του εικοστού αιώνα»
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κομμάτια και Θρύψαλα , 2.Οι Νταντάδες , 3.Οι Μουσικοί , 4.Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης , 5.Οι Εκτελεστές , 6.Κομμέντια ή Οι Παγίδες του Βασιλιά Αλμποϊνου , 6.Απεργοσπάστης, 7.Η Πάλη, 8. Η Θηλειά
ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
[1884-1951]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στη Λευκάδα.Ο πατέρας του ήταν από την Κεφαλλονιά και η μητέρα του από την Ηπειρό.Με τη σύζυγό του Ευα Σικελιανούυ,πραγματοποίησαν την ιδέα της αναβίωσης των Δελφικών Εορτών.
Η ποιητική δημιουργία του Σικελιανού,κυκλοφόρησε σε τρεις τόμους με τον τίτλο «Λυρικός βίος», μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.Ακόμη έχουν εκδοθεί τα : «Αλαφροϊσκιωτος» , «Πρόλογος στη ζωή» , «Στίχοι» , «Το Πάσχα των Ελλήνων» «Δελφικός λόγος» , «Ο τελευταίος Ορφικός διθύραμβος ή ο διθύραμβος του ρόδου» , «Μήτηρ Θεού» κ.α.
Στην ποίησή του ακολουθεί τη Νιτσεϊκή φιλοσοφία.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Σίβυλλα(1940) , 2.Ο Χριστός στη Ρώμη(1946) , 3.Ο Θάνατος του Διγενή(1947) , 4.Δαίδαλος στην Κρήτη(1943)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στη Λευκάδα.Ο πατέρας του ήταν από την Κεφαλλονιά και η μητέρα του από την Ηπειρό.Με τη σύζυγό του Ευα Σικελιανούυ,πραγματοποίησαν την ιδέα της αναβίωσης των Δελφικών Εορτών.
Η ποιητική δημιουργία του Σικελιανού,κυκλοφόρησε σε τρεις τόμους με τον τίτλο «Λυρικός βίος», μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.Ακόμη έχουν εκδοθεί τα : «Αλαφροϊσκιωτος» , «Πρόλογος στη ζωή» , «Στίχοι» , «Το Πάσχα των Ελλήνων» «Δελφικός λόγος» , «Ο τελευταίος Ορφικός διθύραμβος ή ο διθύραμβος του ρόδου» , «Μήτηρ Θεού» κ.α.
Στην ποίησή του ακολουθεί τη Νιτσεϊκή φιλοσοφία.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Σίβυλλα(1940) , 2.Ο Χριστός στη Ρώμη(1946) , 3.Ο Θάνατος του Διγενή(1947) , 4.Δαίδαλος στην Κρήτη(1943)
ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ
[1913-1990]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία έντεκα ετών ήρθε με την οικογενειά του στην Αθήνα[1924].Σπόυδασε νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις για εφημερίδες και περιοδικά.
Η πρώτη του θεατρική απόπειρα ,γίνεται το 1940 μ’ ένα έργο που θα μείνει άπαιχτο και αδημοσίευτο, το «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»
Εφεδρος ανθυπολοχαγός ,το 1940 ,πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο,ενώ στα χρόνια της κατοχής,συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.Συμμετέχοντας στον πυρήνα το νεοιδρυθέντος Θεάτρου Τέχνης,του Κ.Κουν,μεταφράζει έργα συγγραφέων όπως οι Στριντμπεργκ, Σω, Λόρκα.Γνωστός σα θεατρικός συγγραφέας ,γίνεται το 1943 με το έργο «Κωνσταντίνου και Ελένης».Παράλληλα,με μιά ομάδα νέων ηθοποιών,δημιουργεί ένα θεατρικό εργαστήρι ,του οποίου η ημιπαράνομη λειτουργία γίνεται στα πλαίσια του Γαλλικού Ινστιτούτου.Με την απελευθέρωση[1944] συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού,ενώ υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση και λειτουργεία του θιάσου των Ενωμένων Καλλιτεχνών στα μεταπολεμικά χρόνια.
Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου ,αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.Εζησε στην Τασκένδη [1949-56] και τη Μόσχα,μέχρι το 1965,οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ.Στην Τασκένδη ,οργάνωσε τον θίασο των πολιτικών προσφύγων.
Στα χρόνια της δικτατορίας,ζει στο Παρίσι,επανέρχεται μετά την μεταπολίτευση, αλλά εγκαθίσταται μόνιμα το 1980.Στο Παρίσι,υπήρξε βασικό στέλεγχος στο Θεατρικό εργαστήρι του Ιβρύ [theatre des Quartiers d’Ivry]. Δίδαξε επίσης στο Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Πέθανε στην Αθήνα το 1990.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη , 2.Κωνσταντίνου και Ελένης , 3.Να λευτερώσουμε τους Αλυσσομένους , 4.Η Μαρούσω η Βαγγέλαινα, 5.Σε Μαρμαρένια Αλώνια , 6.Αγγέλα , 7.Ο Θάνατος Βασιλικού Επίτροπου
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία έντεκα ετών ήρθε με την οικογενειά του στην Αθήνα[1924].Σπόυδασε νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις για εφημερίδες και περιοδικά.
Η πρώτη του θεατρική απόπειρα ,γίνεται το 1940 μ’ ένα έργο που θα μείνει άπαιχτο και αδημοσίευτο, το «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»
Εφεδρος ανθυπολοχαγός ,το 1940 ,πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο,ενώ στα χρόνια της κατοχής,συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.Συμμετέχοντας στον πυρήνα το νεοιδρυθέντος Θεάτρου Τέχνης,του Κ.Κουν,μεταφράζει έργα συγγραφέων όπως οι Στριντμπεργκ, Σω, Λόρκα.Γνωστός σα θεατρικός συγγραφέας ,γίνεται το 1943 με το έργο «Κωνσταντίνου και Ελένης».Παράλληλα,με μιά ομάδα νέων ηθοποιών,δημιουργεί ένα θεατρικό εργαστήρι ,του οποίου η ημιπαράνομη λειτουργία γίνεται στα πλαίσια του Γαλλικού Ινστιτούτου.Με την απελευθέρωση[1944] συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού,ενώ υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση και λειτουργεία του θιάσου των Ενωμένων Καλλιτεχνών στα μεταπολεμικά χρόνια.
Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου ,αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.Εζησε στην Τασκένδη [1949-56] και τη Μόσχα,μέχρι το 1965,οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ.Στην Τασκένδη ,οργάνωσε τον θίασο των πολιτικών προσφύγων.
Στα χρόνια της δικτατορίας,ζει στο Παρίσι,επανέρχεται μετά την μεταπολίτευση, αλλά εγκαθίσταται μόνιμα το 1980.Στο Παρίσι,υπήρξε βασικό στέλεγχος στο Θεατρικό εργαστήρι του Ιβρύ [theatre des Quartiers d’Ivry]. Δίδαξε επίσης στο Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Πέθανε στην Αθήνα το 1990.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη , 2.Κωνσταντίνου και Ελένης , 3.Να λευτερώσουμε τους Αλυσσομένους , 4.Η Μαρούσω η Βαγγέλαινα, 5.Σε Μαρμαρένια Αλώνια , 6.Αγγέλα , 7.Ο Θάνατος Βασιλικού Επίτροπου
ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
[1907-1979]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1907.Ο πατέρας του, δήμαρχος του Ναυπλίου,Δημήτριος, με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1915 εξελέγει βουλευτής Αργολιδοκορινθίας.Τότε η οικογενειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ο Αγ.Τερζάκης απόφοίτησε στη Νομική το 1927 (αναγορεύεται διδάκτωρ),επάγγελμα που θα ασκήσει μέχρι το 1931.
Στη λογοτεχνία εμφανίζεται φοιτητής ακόμα,με τα διηγήματα «Ο Ξεχασμένος».Από τότε συνεργάζεται με όλα σχεδόν τα λογοτεχνικά περιοδικά,ενώ το 1932 εκδίδει το δίτομο μυθιστόρημα «Δεσμώτες».Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Αυτοκράτωρ Μιχαήλ»,το οποίο γίνεται δεκτό ομόφωνα από το Εθνικό Θέατρο και ανεβαίνει το 1936.Ενα χρόνο αργότερα αναλαμβάνει την γραμματεία του Εθνικού Θεάτρου.
Για τα έργα του «Ο Σταυρός και το Σπαθί» και «Είλωτες» του δόθηκε το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου.
Το 1940 γίνεται διευθυντής δραματολογίου στο Εθνικό Θέατρο.Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο,βρίσκεται στο Αλβανικό μέτωπο.
«...σταθμοί μιας ζωής που ορίζεται από τρεις πολέμους, τους τρεις πολέμους που στέκονται ορόσημα της γενιάς μου. O πρώτος μας βρήκε παιδιά, ο δεύτερος έφηβους, ο τρίτος άντρες. Tούτος, ο πόλεμος των πέντε ηπείρων, κόβει -για μένα τουλάχιστον- τη ζωή οριστικά στα δυο. Απ' αυτόν και πίσω, είναι τα νιάτα, τα νιάτα που τεντώνονται με τη φόρα την αποχτημένη για να φτάσουν ίσαμε το κατώφλι της ώριμης ηλικίας. Απ' αυτόν κι' εμπρός δεν ξέρω αν θα είναι η «ωριμότητα», όμως ξέρω πως δε θα είναι πια τα νιάτα».[ΑΓΓ.ΤΕΡΖΑΚΗΣ]
Το 1947,συνεργάζεται με την εφημερίδα το Βήμα, ενώ το 1950 γίνεται διευθυντής αλλά και καθηγητής Ιστορίας Θεάτρου και Δραματολογίας στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου,ως το 1971.
Από το 1963 ως το 1967 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του περιοδικού «Εποχές»,ενώ παράλληλα το 1963 εκδίδεται ο πρώτος τόμος δοκιμίων του «Προσανατολισμός στον Αιώνα», έργο που τιμάται το 1964 με το βραβείο των «Δώδεκα».Το 1966 αναλαμβάνει μορφωτικός σύμβουλος στο υπουργείο εξωτερικών.
Το 1969 ,η Ακαδημία Αθηνών του απονείμει το Αριστείον Γραμμάτων για τη θεατρική μελέτη «Το μυστήριο του Ιάγου».Το 1974 εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.Μετέφρασε συγγραφείς όπως οι Κόνραντ, Τζόνσον , Γκλουκ ,Ζιροντού Μπερξόν.
Πέθανε στην Αθήνα το 1979,κηδεύτηκε στο Α΄νεκροταφείο Αθηνών,και αργότερα μεταφέρθηκε στο Ναύπλειο όπου και ετάφει.
ΕΡΓΑ ΤΟΥ: «Ο Ξεχασμένος»[διηγήματα 1943] , «Φθινοπωρινή Συμφωνία»[διηγήματα 1929] , «Δεσμώτες»[μυθιστόρημα 1932] , «Η Παρακμή των Σκληρών»[μυθιστόρημα 1934] , «Μενεξεδένια Πολιτεία»[1937] , «Του Ερωτα και του Πολέμου»[διηγήματα 1943] , «Η Στοργή»[νουβέλα 1944] , «Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ»[ιπποτικό μυθιστόρημα 1944] , «Απρίλης»[διηγήματα 1945] , «Ταξίδι με τον Εσπερο»[εφηβικό μυθιστόρημα 1946] , «Χωρίς Θεό»[μυθιστόρημα 1951] , «Μυστική Ζωή»[μυθιστόρημα 1957] , «Προσανατολισμός στον Αιώνα»[δοκίμια 1963] , «Η Ελληνική Εποποιία»[χρονικό του πολέμου 40-41,1964] , «Το μυστήριο του Ιάγου»[θεατρική μελέτη 1969] , «Αφιέρωμα στηντραγική μούσα»[δοκίμια 1970] , «Οι απόγονοι του Κάϊν»[δοκίμιο 1972] , «Ποντοπόροι»[δοκίμιο 1975] , «Οδοιπόρος μιας εποχής»[δοκίμια 1980] , «Ο άνθρωπος σε αδιέξοδο»[δοκίμια1981] , «Ενας μεταβαλλόμενος κόσμος»[δοκίμια1983] , «Του καιρού της δοκιμασίας»[δοκίμιο1984] , «Η ανάγκη του στοχασμού»[δοκίμια1985] , «Για μια δικαίωση του ανθρώπου»[δοκίμια1987] , «Κρίση και έλεγχος της εποχής μας»[δοκίμια1989] , «Επικεφαλής»[δοκίμια1990] , «Το πρωτείο του πνεύματος»[δοκίμια 1991] , «Ταραγμένες ψυχές»[δοκίμια1993] , «Καιροί τρικυμισμένοι»[δοκίμια1994] , «Η καμπη της ιστορίας»[δοκίμια1995] , «Το λυκόφως των ανθρώπων»[μυθιστόρημα1989]
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Αυτοκράτωρ Μιχαήλ , 2.Γαμήλιο Εμβατήριο , 3.Ο Σταυρός και το Σπαθί , 4.Είλωτες , 5.Ο Εξουσιαστής[μονόπρακτο] , 6.Το Μεγάλο Παιχνίδι , 7.Αγνή , 8.Θεοφανώ , 9.Νύχτα στη Μεσόγειο , 10.Τα Λύτρα της Ευτυχίας[μονόπρακτο] , 11.Θωμάς ο Δίψυχος , 12.Ο Πρόγονος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1907.Ο πατέρας του, δήμαρχος του Ναυπλίου,Δημήτριος, με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1915 εξελέγει βουλευτής Αργολιδοκορινθίας.Τότε η οικογενειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ο Αγ.Τερζάκης απόφοίτησε στη Νομική το 1927 (αναγορεύεται διδάκτωρ),επάγγελμα που θα ασκήσει μέχρι το 1931.
Στη λογοτεχνία εμφανίζεται φοιτητής ακόμα,με τα διηγήματα «Ο Ξεχασμένος».Από τότε συνεργάζεται με όλα σχεδόν τα λογοτεχνικά περιοδικά,ενώ το 1932 εκδίδει το δίτομο μυθιστόρημα «Δεσμώτες».Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Αυτοκράτωρ Μιχαήλ»,το οποίο γίνεται δεκτό ομόφωνα από το Εθνικό Θέατρο και ανεβαίνει το 1936.Ενα χρόνο αργότερα αναλαμβάνει την γραμματεία του Εθνικού Θεάτρου.
Για τα έργα του «Ο Σταυρός και το Σπαθί» και «Είλωτες» του δόθηκε το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου.
Το 1940 γίνεται διευθυντής δραματολογίου στο Εθνικό Θέατρο.Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο,βρίσκεται στο Αλβανικό μέτωπο.
«...σταθμοί μιας ζωής που ορίζεται από τρεις πολέμους, τους τρεις πολέμους που στέκονται ορόσημα της γενιάς μου. O πρώτος μας βρήκε παιδιά, ο δεύτερος έφηβους, ο τρίτος άντρες. Tούτος, ο πόλεμος των πέντε ηπείρων, κόβει -για μένα τουλάχιστον- τη ζωή οριστικά στα δυο. Απ' αυτόν και πίσω, είναι τα νιάτα, τα νιάτα που τεντώνονται με τη φόρα την αποχτημένη για να φτάσουν ίσαμε το κατώφλι της ώριμης ηλικίας. Απ' αυτόν κι' εμπρός δεν ξέρω αν θα είναι η «ωριμότητα», όμως ξέρω πως δε θα είναι πια τα νιάτα».[ΑΓΓ.ΤΕΡΖΑΚΗΣ]
Το 1947,συνεργάζεται με την εφημερίδα το Βήμα, ενώ το 1950 γίνεται διευθυντής αλλά και καθηγητής Ιστορίας Θεάτρου και Δραματολογίας στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου,ως το 1971.
Από το 1963 ως το 1967 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του περιοδικού «Εποχές»,ενώ παράλληλα το 1963 εκδίδεται ο πρώτος τόμος δοκιμίων του «Προσανατολισμός στον Αιώνα», έργο που τιμάται το 1964 με το βραβείο των «Δώδεκα».Το 1966 αναλαμβάνει μορφωτικός σύμβουλος στο υπουργείο εξωτερικών.
Το 1969 ,η Ακαδημία Αθηνών του απονείμει το Αριστείον Γραμμάτων για τη θεατρική μελέτη «Το μυστήριο του Ιάγου».Το 1974 εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.Μετέφρασε συγγραφείς όπως οι Κόνραντ, Τζόνσον , Γκλουκ ,Ζιροντού Μπερξόν.
Πέθανε στην Αθήνα το 1979,κηδεύτηκε στο Α΄νεκροταφείο Αθηνών,και αργότερα μεταφέρθηκε στο Ναύπλειο όπου και ετάφει.
ΕΡΓΑ ΤΟΥ: «Ο Ξεχασμένος»[διηγήματα 1943] , «Φθινοπωρινή Συμφωνία»[διηγήματα 1929] , «Δεσμώτες»[μυθιστόρημα 1932] , «Η Παρακμή των Σκληρών»[μυθιστόρημα 1934] , «Μενεξεδένια Πολιτεία»[1937] , «Του Ερωτα και του Πολέμου»[διηγήματα 1943] , «Η Στοργή»[νουβέλα 1944] , «Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ»[ιπποτικό μυθιστόρημα 1944] , «Απρίλης»[διηγήματα 1945] , «Ταξίδι με τον Εσπερο»[εφηβικό μυθιστόρημα 1946] , «Χωρίς Θεό»[μυθιστόρημα 1951] , «Μυστική Ζωή»[μυθιστόρημα 1957] , «Προσανατολισμός στον Αιώνα»[δοκίμια 1963] , «Η Ελληνική Εποποιία»[χρονικό του πολέμου 40-41,1964] , «Το μυστήριο του Ιάγου»[θεατρική μελέτη 1969] , «Αφιέρωμα στηντραγική μούσα»[δοκίμια 1970] , «Οι απόγονοι του Κάϊν»[δοκίμιο 1972] , «Ποντοπόροι»[δοκίμιο 1975] , «Οδοιπόρος μιας εποχής»[δοκίμια 1980] , «Ο άνθρωπος σε αδιέξοδο»[δοκίμια1981] , «Ενας μεταβαλλόμενος κόσμος»[δοκίμια1983] , «Του καιρού της δοκιμασίας»[δοκίμιο1984] , «Η ανάγκη του στοχασμού»[δοκίμια1985] , «Για μια δικαίωση του ανθρώπου»[δοκίμια1987] , «Κρίση και έλεγχος της εποχής μας»[δοκίμια1989] , «Επικεφαλής»[δοκίμια1990] , «Το πρωτείο του πνεύματος»[δοκίμια 1991] , «Ταραγμένες ψυχές»[δοκίμια1993] , «Καιροί τρικυμισμένοι»[δοκίμια1994] , «Η καμπη της ιστορίας»[δοκίμια1995] , «Το λυκόφως των ανθρώπων»[μυθιστόρημα1989]
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Αυτοκράτωρ Μιχαήλ , 2.Γαμήλιο Εμβατήριο , 3.Ο Σταυρός και το Σπαθί , 4.Είλωτες , 5.Ο Εξουσιαστής[μονόπρακτο] , 6.Το Μεγάλο Παιχνίδι , 7.Αγνή , 8.Θεοφανώ , 9.Νύχτα στη Μεσόγειο , 10.Τα Λύτρα της Ευτυχίας[μονόπρακτο] , 11.Θωμάς ο Δίψυχος , 12.Ο Πρόγονος
ΤΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
[1860-1926]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ιδρυτής του φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς».Εγραψε μυθιστορήματα «Πλάι στην αγάπη» , «Θέμος Βρανάς».Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Δημοτικής.
Το έργο του χαρακτηρίζεται απ’ τις Ιψενικές και τις Νιτσεϊκές επιδράσεις.Σταθερός εκφραστής της σοσιαλιστικής ιδεολογίας.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Αλυσίδες , 2.Αρχισυντάκτης , 3.Ζωντανοί και Πεθαμένοι , 4.Το Καινούριο Σπίτι , 5.Λυτρωμός , 6.Μητέρα , 7.Εξώπορτα , 8.Μυριέλλα
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ιδρυτής του φιλολογικού περιοδικού «Νουμάς».Εγραψε μυθιστορήματα «Πλάι στην αγάπη» , «Θέμος Βρανάς».Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Δημοτικής.
Το έργο του χαρακτηρίζεται απ’ τις Ιψενικές και τις Νιτσεϊκές επιδράσεις.Σταθερός εκφραστής της σοσιαλιστικής ιδεολογίας.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Αλυσίδες , 2.Αρχισυντάκτης , 3.Ζωντανοί και Πεθαμένοι , 4.Το Καινούριο Σπίτι , 5.Λυτρωμός , 6.Μητέρα , 7.Εξώπορτα , 8.Μυριέλλα
ΦΩΤΙΑΔΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
(1913-1975)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα.Σπούδασε ηθοποιός,στη Σχολή Θεάτρου του Σωκράτη Καραντινού.
Γρήγορα τον τράβηξε η συγγραφή θεατρικών έργων,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις γαλλικών έργων.
Το πρώτο του έργο ήταν ο «Φαταούλας», και στη συνέχια εγραψε περίπου 15 θεατρικά έργα.Πολλά απ’ αυτά μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη, σε διασκευές του ιδίου ή άλλων σεναριγράφων.
Για την τηλεόραση έγραψε το σενάριο της σειράς «Πάτερ Φαμίλιας» το 1972.
Πέθανε το 1975 στην Αθήνα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ο Φαταούλας , 2.Ο Σατράπης , 3.Ο Θηριοδαμαστής , 4.Παλάτια στην Αμμο , 5.Εξω οι Κλέφτες , 6.Ναυαγοσώστες ,7.Ο Γαμπρός μου ο Δικηγόρος , 8.Στραβοτιμονιές , 9.Το Μαγγανοπήγαδο , 10.Χτυποκάρδια , 11.Σκαμπανεβάσματα
ΤΑΙΝΙΕΣ*:
1.Κόκκινος Βράχος , 2.Φαταούλας , 3.Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα , 4.Να Ζήσουν τα Φτωχόπαιδα , 5.Δουλέψτε να Φάτε , 6.Οι Γυναίκες Θέλουν Ξύλο , 7.Ζήτω η Τρέλλα , 8.Το Τεμπελόσκυλο , 9.Τρελλοί Πολυτελείας , 10.Ο Αδελφός μου ο Λόρδος , 11.Αχ! και να ‘μουν Αντρας , 12.Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας , 13.Ο Σατράπης
*1.ηθοποιός , 2.σενάριο , 3.ηθοποιός , 4.σενάριο , 5.σενάριο , 6.σενάριο , 7.σενάριο , 8.σενάριο-σκηνοθεσία , 9.σενάριο-σκηνοθεσία , 10.σενάριο , 11.σενάριο-σκηνοθεσία , 12.σενάριο , 13.σενάριο
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα.Σπούδασε ηθοποιός,στη Σχολή Θεάτρου του Σωκράτη Καραντινού.
Γρήγορα τον τράβηξε η συγγραφή θεατρικών έργων,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις γαλλικών έργων.
Το πρώτο του έργο ήταν ο «Φαταούλας», και στη συνέχια εγραψε περίπου 15 θεατρικά έργα.Πολλά απ’ αυτά μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη, σε διασκευές του ιδίου ή άλλων σεναριγράφων.
Για την τηλεόραση έγραψε το σενάριο της σειράς «Πάτερ Φαμίλιας» το 1972.
Πέθανε το 1975 στην Αθήνα.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ο Φαταούλας , 2.Ο Σατράπης , 3.Ο Θηριοδαμαστής , 4.Παλάτια στην Αμμο , 5.Εξω οι Κλέφτες , 6.Ναυαγοσώστες ,7.Ο Γαμπρός μου ο Δικηγόρος , 8.Στραβοτιμονιές , 9.Το Μαγγανοπήγαδο , 10.Χτυποκάρδια , 11.Σκαμπανεβάσματα
ΤΑΙΝΙΕΣ*:
1.Κόκκινος Βράχος , 2.Φαταούλας , 3.Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα , 4.Να Ζήσουν τα Φτωχόπαιδα , 5.Δουλέψτε να Φάτε , 6.Οι Γυναίκες Θέλουν Ξύλο , 7.Ζήτω η Τρέλλα , 8.Το Τεμπελόσκυλο , 9.Τρελλοί Πολυτελείας , 10.Ο Αδελφός μου ο Λόρδος , 11.Αχ! και να ‘μουν Αντρας , 12.Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας , 13.Ο Σατράπης
*1.ηθοποιός , 2.σενάριο , 3.ηθοποιός , 4.σενάριο , 5.σενάριο , 6.σενάριο , 7.σενάριο , 8.σενάριο-σκηνοθεσία , 9.σενάριο-σκηνοθεσία , 10.σενάριο , 11.σενάριο-σκηνοθεσία , 12.σενάριο , 13.σενάριο
ΧΟΡΤΑΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στα μέσα περίπου του 16ου αιώνα. Η μόρφωση που πήρε ήταν σημαντική για την εποχή του.Δεν είναι βέβαιο πως σπούδασε όπως συνηθίζονταν, στην Ιταλία, αν όμως έγινε έτσι, θα πρέπει να συνέβη μεταξύ 1560/65 και 1570/75, πιθανότατα στο πανεπιστήμιο της Φερράρας.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την οικογενειά του.
Σύμφωνα με τον Μάρκο Αντώνιο Φόσκολο, που τον αποκαλεί "Ευγενή Αφέντη", πιθανόν να ήταν κάτοχος τίτλου Κρητικής Ευγενείας, αν και είναι άγνωστο πότε και γιατί του αποδόθηκε ο τίτλος από το Βενετικό κράτος.
Όταν γράφει τον Κατσούρμπο ζει στο Χάνδακα.
Η Ερωφίλη, αν και λέγεται πως γράφτηκε μεταξύ 1587-1610, από μία αναφορά που γίνεται μέσα στο έργο για την επηδημία πανούκλας που ξέσπασε στην Κρήτη το 1592-95, φαίνεται ότι θα πρέπει να γράφτηκε μετά το 1595. Την ίδια περίοδο γράφει και την Πανώρια 1595-1604. Και τα δύο αυτά έργα παραστάθηκαν στα Χανιά, με την οικονομική στήριξη δύο εκλεκτών μελών της κοινωνίας των Χανίων, στα οποία ήταν και αφιερωμένα. Αυτά ήταν ο βενετοκρητικός ευγενής, λόγιος και προστάτης των γραμμάτων Μάρκο Αντώνιο Βιάρο και ο Ιωάννης Μουρμούρης, δικηγόρος, γιός του στρατιωτικού Μανουήλ Μουρμούρη.
Αν και δεν υπάρχουν τεκμήρια, είναι πιθανόν να ήταν μέλος της ακαδημίας των Stravaganti, όπου πιθανόν ανέβηκαν και τα έργα του.
Γνώστης της ιταλικής κωμωδίας του 16ου αιώνα, όπως και της ιταλικής και λατινικής γλώσσας, χρησιμοποιεί την κρητική διάλεκτο με αξιοσημείωτο τρόπο. Η γλώσσα του καθαρή και ώριμη , καταστρατηγεί έντεχνα τους κανόνες του στίχου, του τονισμού και του δεκαπεντασύλλαβου, για να δημιουργήσει διαλόγους απλούς και καθημερινούς με ζωντανό και γρήγορο ρυθμό. Παράλληλα σέβεται και τηρεί απόλυτα όλους τους κανόνες όταν επιδιώκει γλώσσα όχι καθημερινή αλλά υψηλότερη.Πιό εμφανείς είναι οι διαφορές στις παρεκλίσεις του από τους κανόνες, ανάμεσα στην τραγωδία και στην κωμωδία, αλλά και ανάμεσα στους διαλόγους και στους μονολόγους των χαρακτήρων.
Έχει ικανή γνώση στους σκηνηκούς νόμους της εποχής του. Μεταξύ των σκηνών, η σκηνή δε μένει ποτέ για πολύ άδεια, πάνω από τρεις χαρακτήρες δεν βρίσκονται ποτέ ταυτόχρονα, ενώ κανένας χαρακτήρας δεν κάνει εμφάνιση πάνω από πέντε φορές.
Ο συνδιασμός της ποιητικής τέχνης του Χορτάτση, με τις γνώσεις του πάνω στα κρητικά και ιταλικά δεδομένα της εποχής, συνέβαλλε σημαντικά στην μετέπειτα εξέλιξη του νεοελληνικού θεάτρου.
Δεν γνωρίζουμε τον χρόνο του θανάτου του.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1.Ο Κατσούρμπος , 2.Ερωφίλη , 3.Η Πανώρια
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στα μέσα περίπου του 16ου αιώνα. Η μόρφωση που πήρε ήταν σημαντική για την εποχή του.Δεν είναι βέβαιο πως σπούδασε όπως συνηθίζονταν, στην Ιταλία, αν όμως έγινε έτσι, θα πρέπει να συνέβη μεταξύ 1560/65 και 1570/75, πιθανότατα στο πανεπιστήμιο της Φερράρας.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την οικογενειά του.
Σύμφωνα με τον Μάρκο Αντώνιο Φόσκολο, που τον αποκαλεί "Ευγενή Αφέντη", πιθανόν να ήταν κάτοχος τίτλου Κρητικής Ευγενείας, αν και είναι άγνωστο πότε και γιατί του αποδόθηκε ο τίτλος από το Βενετικό κράτος.
Όταν γράφει τον Κατσούρμπο ζει στο Χάνδακα.
Η Ερωφίλη, αν και λέγεται πως γράφτηκε μεταξύ 1587-1610, από μία αναφορά που γίνεται μέσα στο έργο για την επηδημία πανούκλας που ξέσπασε στην Κρήτη το 1592-95, φαίνεται ότι θα πρέπει να γράφτηκε μετά το 1595. Την ίδια περίοδο γράφει και την Πανώρια 1595-1604. Και τα δύο αυτά έργα παραστάθηκαν στα Χανιά, με την οικονομική στήριξη δύο εκλεκτών μελών της κοινωνίας των Χανίων, στα οποία ήταν και αφιερωμένα. Αυτά ήταν ο βενετοκρητικός ευγενής, λόγιος και προστάτης των γραμμάτων Μάρκο Αντώνιο Βιάρο και ο Ιωάννης Μουρμούρης, δικηγόρος, γιός του στρατιωτικού Μανουήλ Μουρμούρη.
Αν και δεν υπάρχουν τεκμήρια, είναι πιθανόν να ήταν μέλος της ακαδημίας των Stravaganti, όπου πιθανόν ανέβηκαν και τα έργα του.
Γνώστης της ιταλικής κωμωδίας του 16ου αιώνα, όπως και της ιταλικής και λατινικής γλώσσας, χρησιμοποιεί την κρητική διάλεκτο με αξιοσημείωτο τρόπο. Η γλώσσα του καθαρή και ώριμη , καταστρατηγεί έντεχνα τους κανόνες του στίχου, του τονισμού και του δεκαπεντασύλλαβου, για να δημιουργήσει διαλόγους απλούς και καθημερινούς με ζωντανό και γρήγορο ρυθμό. Παράλληλα σέβεται και τηρεί απόλυτα όλους τους κανόνες όταν επιδιώκει γλώσσα όχι καθημερινή αλλά υψηλότερη.Πιό εμφανείς είναι οι διαφορές στις παρεκλίσεις του από τους κανόνες, ανάμεσα στην τραγωδία και στην κωμωδία, αλλά και ανάμεσα στους διαλόγους και στους μονολόγους των χαρακτήρων.
Έχει ικανή γνώση στους σκηνηκούς νόμους της εποχής του. Μεταξύ των σκηνών, η σκηνή δε μένει ποτέ για πολύ άδεια, πάνω από τρεις χαρακτήρες δεν βρίσκονται ποτέ ταυτόχρονα, ενώ κανένας χαρακτήρας δεν κάνει εμφάνιση πάνω από πέντε φορές.
Ο συνδιασμός της ποιητικής τέχνης του Χορτάτση, με τις γνώσεις του πάνω στα κρητικά και ιταλικά δεδομένα της εποχής, συνέβαλλε σημαντικά στην μετέπειτα εξέλιξη του νεοελληνικού θεάτρου.
Δεν γνωρίζουμε τον χρόνο του θανάτου του.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ: 1.Ο Κατσούρμπος , 2.Ερωφίλη , 3.Η Πανώρια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









