Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΩΜΩΔΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΩΜΩΔΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΙΣΤΙΕΣ

των Ν.Τσιφόρου - Π.Βασιλειάδη
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε στη σκηνή για πρώτη φορά με τους Νίκο Σταυρίδη και Διονύση Παπαγιαννόπουλο.
Το 1962 μεταφέρεται στον κινηματογράφο με τον τίτλο "Δέκα μέρες στο Παρίσι", με τους Νίκο Σταυρίδη, Γιάννη Γκιωνάκη, Πόπη Λάζο και Άννα Φόνσου, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και σενάριο Ν.Τσιφόρου-Π.Βασιλειάδη.
Υπόθεση του έργου: Ο Βάσος και ο Μίλτος είναι παντρεμένοι με δύο αδερφές, τη Λίνα και την Αλέκα. Οι δύο νεόπλουτοι, επιτυχημένοι επιχειρηματίες της εποχής ονειρεύονται νύχτες "ντόλτσε βίτα" σε ένα ταξίδι στο Παρίσι, φυσικά χωρίς τις συζύγους τους. Για να καταφέρουν να τις πείσουν να τους αφήσουν να ταξιδέψουν μόνοι, επινοούν ένα δήθεν πρόβλημα υγείας του Βάσου για το οποίο πρέπει να ταξιδέψει στο Παρίσι.  Συγκυρίες και συμπτώσεις όμως φανερώνουν την αλήθεια στις γυναίκες τους οι οποίες αποφασίζουν να τους κάνουν να χάσουν κάθε όρεξη για ταξίδια και περιπέτειες, ξυπνώντας μέσα τους τη ζήλεια.
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:
1. ΒΑΣΟΣ, 2. ΑΛΕΚΑ, 3. ΜΙΛΤΟΣ, 4. ΛΙΝΑ, 5. ΒΑΓΓΕΛΗΣ, 6. ΚΑΙΤΗ, 7.ΝΤΙΝΟΣ, 8.ΚΙΚΙΤΣΑ, 9. ΜΗΤΕΡΑ ΑΛΕΚΑΣ ΚΑΙ ΛΙΝΑΣ, 10. ΚΟΣΜΑΣ Ο ΚΕΦΑΛΟΣΠΑΣΤΗΣ, 11. ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1995, Θέατρο Μετροπόλιταν, με τους Τάσο Χαλκιά και Γιώργο Παρτσαλάκη
1999, Θεσσαλικό Θέατρο, σκηνοθεσία Π.Ζέρβα
Ταινία Δέκα μέρες στο Παρίσι

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

Ο ΧΑΣΗΣ Ή ΤΟ ΤΣΑΚΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΤΙΑΣΙΜΟ



Ο Χάσης του Δημητριου Γουζελη
ΓΕΝΙΚΕΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Το πρώτο έργο του Γουζέλη [1795] και το τελευταίο του Εφτανησιακού θεάτρου. Με το όνομα «Μπακιακούκια» είχε επιγράψει αρχικά ο Γουζέλης την κωμωδία του, ενώ αργότερα την ονόμασε «Το τσάκωμα και το φτιάσιμο»

Πρόκειται για ένα νεανικό του έργο,που όπως ο ίδιος υποστηρίζει, έγραψε «δια ξεφάντωσιν των φίλων». Σατυρική και παραδοσιακή κωμωδία, ζωγραφίζει με γνησιότητα την κοινωνία της Ζακύνθου της εποχής. Εργο πολύ αγαπητό στα χρόνια του, ανέβηκε πολλές φορές στη Ζάκυνθο.
Στην εποχή μας ,διασκευάστηκε και ανέβηκε από τον Σπύρο Ευαγγελάτο το 1964.

Ο Κ.Γεωργουσόπουλος το 1977 σε άρθρο του στο Βήμα χαρακτήρισε τον Χάση πατέρα της νεοελληνικής κωμωδίας. Αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο κρητικό και το νεοελληνικό θέατρο.

Με το όνομα Χάσης πρωτοτυπώθηκε το 1851,ενώ κανένα χειρόγραφο δεν έχει σωθεί ακέραιο.

Τα τοπικά ιδιώματα αλλά και οι ιταλικές ή ζακυνθοβενετικές λέξεις ,δημιουργούν δυσκολίες στην κατανόηση του κειμένου, ενώ μεγάλα κενά παρουσιάζονται ανάμεσα στις σκηνές του έργου. Η δομή του είναι σπονδυλωτή. Αποτελεί ένα συνδιασμό λαϊκού και έντεχνου δημιουργήματος. Στο τέλος κάθε σκηνής χρησιμοποιεί λέξεις αρχαϊζουσες από την αγία γραφή.
Τα πρόσωπα του έργου δεν είναι απόλυτα φανταστικά. Χάσης είναι το παρατσούκλι του γείτονα του Γουζέλη, του τσαγκάρη Θεόδωρου Καταπόδη, ο πρωταγωνιστής του έργου, ο οποίος συγκεντρώνει επάνω του χαρακτηριστικά πολλών χατακτήρων της comedia dell’ arte μαζί.
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1964, σκηνοθεσία Σπ.Ευαγγελάτου

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

Η ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΡΑ

1964
του Δημ.Ψαθά
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες: Η κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά, η Χαρτοπαίχτρα, γράφτηκε το 1963, και πρωτοανέβηκε στην σκηνή από το θίασο της Κατερίνας (Ανδρεάδη), σημειώνοντας τον μεγαλύτερο αριθμό παραστάσεων, για εκείνα τα χρόνια. Συγκεκριμένα παίχτηκε για τρεις περιόδους κι έκανε 720 παραστάσεις. Το 1964 μεταφέρεται στον κινηματογράφο, σε παραγωγή Φίνος Φίλμς, σκηνοθεσία Γ.Δαλιανίδη και μουσική Μ.Πλέσσα, και έρχεται τρίτη (σε εισπράξεις) ανάμεσα στις ταινίες της χρονιάς. Πρόκειται για ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα του Ψαθά.
"..Το μεγαλύτερο μέρος των γυναικών της αστικής τάξης παίζουν σήμερα χαρτιά -πάνδημη κατάντησε η χαρτοπαιξία εκεί όπου είναι λυμένα κατά κάποιον τρόπο τα βασικά προβλήματα της ζωής -υπάρχει συνεπώς αφθονία υλικού για την κωμωδία.Δεν είναι, όμςω, αυτή η γενίκευση της γυναικείας χαρτοκατάνυξης που μου κίνησε το ενδιαφέρον, σήμερα, για την παθιασμένη χαρτοπαίχτρα. Εδώ και πολλά χρόνια είχα επισημάνει τον τύπο -το 1953 έδωσα ένα σκίτσο στην κωμωδία Φαύλος Κύκλος.." Δ.Ψαθάς

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Του Δ.Ψαθά

Μ.Αρώνη-Ντ.Ηλιόπουλος
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1958. Κωμωδία σε τρεις πράξεις και τέσσερις εικόνες.
Πρωτοπαίχτηκε από τον θίασο Μαίρης Αρώνη-Ντίνου Ηλιόπουλου τον Οκτώβριο του 1958.
Έγινε κινηματογραφική ταινία το 1965, σε σκηνοθεσία Γ.Δαλιανίδη, με τους Ντ.Ηλιόπουλο, Ρ.Βλαχοπούλου, Δ.Παπαγιαννόπουλο.

«Φωνάζει ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης…Και το δυστύχημα είναι ότι πολύ συχνά –προπάντων στην εποχή μας- φωνάζει τόσο δυνατά και τόσο θρασύτατα ο κλέφτης ώστε φεύγει ο νοικοκύρης πανικόβλητος,για να μη βρεί τρικούβερτους μπελάδες! Οι κάπηλοι των ηθικών αξιών είναι την βοήν αγαθοί και επικίνδυνοι… Το φαινόμενο είναι συνηθέστατο.Κοντά στους τίμιους ανθρώπους που αγωνίζονται απεγνωσμένα για την αποκατάσταση των ηθικών αρχών και αξιών που κλόνισε ο πόλεμος, υπάρχει πάντα και η ποικιλία των κραυγαλέων μακρυχέρηδων που τους σιγοντάρουν- τάχα υψώνοντας τη φωνή περιπαθώς και απλώνοντας το χέρι ιεροκρυφίως. Είναι αυτοί που -όπως λέει η ηρωίδα του έργου- «από τη μιά μεριά φωνάζουν υπέρ πίστεως και πατρίδας και από την άλλη της αλλάζουνε την πίστη της πατρίδος»….[..]..,Από αντίδραση για κάτι τέτοιες περιπτώσεις ,-για να μην πω αηδία και αγανάκτηση-,βγήκε η κωμωδία «φωνάζει ο κλέφτης». Ισως το θέμα να μην είναι τόσο κατάλληλο για την τέρψη του κοινού, όμως στο θέατρο δεν ξέρω άλλη γλώσσα από την γλώσσα της κωμωδίας που τα λέει όλα πάιζοντας ή γελώντας.» ΔΗΜ.ΨΑΘΑΣ [ΘΕΑΤΡΟ 59]

Ντ.Ηλιόπουλος-Δ.Παπαγιαννόπουλος
Υπόθεση:Ολα αρχίζουν όταν ο Τιμολέων βρίσκει στο δρόμο το πορτοφόλι του στρατηγού Καραλέοντος, το παραδίδει, κι ο στρατηγός εκτιμώντας την τιμιότητά του τον προσλαμβάνει στον Οργανισμό.Ο Τιμολέων έχει την «αδυναμία» να είναι τίμιος και να λέει την αλήθεια.Για να βρει όμως την τόλμη που του λείπει και να αποκαλύψει τις απάτες που ανακαλύπτει, παίρνει «το φάρμακο του θάρρους», όπως λέει κι ο ίδιος, το κρασί.Ο άλλος τίμιος του έργου, είναι ο στρατηγός Σόλων Καραλέων.Στον Οργανισμό που διευθύνει έχει τοποθετήσει σ΄εμπιστευτική θέση τον μακρυχέρη κουνιάδο του, ο οποίος τον κλέβει ασύστολα χάρη στο καμουφλάρισμα που του εξασφαλίζει η αδερφή του η κυρία Καραλέοντος.

Κριτικές: «…Το φωνάζει ο κλέφτης είναι έργο διασκεδαστικό με δραματικό υπόστρωμα που του δίνει ουσιαστικότερη γεύση.Και κάτι άλλο: Οι συχνοί αφορισμοί του συγγραφέως ,οι σχετικοί με διάφορα ζητήματα δημόσιας οικονομίας και κρατικής διοικήσεως-καταχρήσεις, φόροι ,ανακριτικαί μεθόδοι κ.τ.λ.-προσφέρουν πρόσθετη τέρψη σε μια μερίδα του κοινού, που φαίνεται να πιστεύει ότι το πολιτικοκοινωνικό μας καθεστώς είναι το χειρότερο που μπορεί να γίνει..» [ΣΤΑΘΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΣΟΛΩΝ ΚΑΡΑΛΕΩΝ (στρατηγός εν αποστρατεία), 2.ΛΙΑ(γυναίκα του), 3.ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (αδελφός της), 4.ΛΕΛΑ (γυναίκα του), 5.ΤΙΜΟΛΕΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ, 6.ΤΑΣΙΑ(υπηρέτρια), 7.ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΣΤ.ΤΜΗΜΑΤΟΣ, 8.ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1958,(Οκτώβριος) Θίασος Ηλιόπουλου-Αρώνη, σκηνοθεσία Μαίρης Αρώνη
2010, (23 Οκτωβρίου) Θέατρο Ήβη, σκηνοθεσία Π.Φιλιππίδη
[Ακρόπολις, από θέατρο 59]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φωνάζει ο Κλέφτης - κινηματογραφική ταινία


Φωνάζει ο Κλέφτης - Θεατρική ομάδα Πυλίου


Φωνάζει ο Κλέφτης - ΓΕΛ Χανίων

ΦΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ

Του Δ.Ψαθά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1947. Κωμωδία σε τρεις πράξεις.
Θεωρείται το κορυφαίο θεατρικό έργο του Δ.Ψαθά.
«…..Διάβασα τελευταία σ’ ένα αγγλικό βιβλίο [Νταφ Κούπερ, Ο Βασιλιάς Δαβίδ] την ακόλουθη βαθιά και οξεία παρατήρηση: ‘Το έγκλημα της προδοσίας είναι πιο συχνά μια προσωπική υπόθεση παρά μια εσκεμμένη πράξη.Υπάρχουν άτομα ικανά να πουλήσουν τη χώρα τους για χρήματα, αλλά αυτά ανήκουν στην κατηγορία των κοινών εγκληματιών και δεν έχουν ενδιαφέρον για τον ιστορικό.Ο αληθινός προδότης δεν είναι αρχικά παρά ένας τίμιος άνθρωπος δυσαρεστημένος.Η δυσαρέσκεια έχει μιαν αφετηρία προσωπική ή πολιτική ή και τις δύο’. Την ίδια κατανόηση δείχνει και ο κ.Ψαθάς,χωρίς να μπορεί να υποτεθεί πως πρόκειται για τίποτ’ άλλο παρά για συνάντηση,για σύμπτωση αντιλήψεων…»ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ [Νέα Εστία,1/15-6-46]

"..Ο Φον Δημητράκης είναιμία σπαρταριστή κωμική σάτιρα πάνω σ' ένα τραγικό θέμα: το πάθος για εξουσία. Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου έχει μία θεατρική ανάπτυξη σχεδόν ιδανική [...] Ο χαρακτήρας αναπτύσσεται και φαίνεται μέσα σε μια σιγουριά έξαρσης ως εκπρόσωπος μιας τάξης και ως προϊόν μιας συγκεκριμένης κοινωνικής δομής. Ο Δημητράκης παράγεται από μια ιδεολογία που θητεύει χρόνια στον καθημερινό φασισμό, πολύ πριν ο φασισμός εμφανιστεί ως επίσημη ιδεολογία της ισχύος. Γι' αυτό το έργο του Ψαθά δεν είναι δέσμιο της επικαιρότητάς του. Οι φον Δημητράκηδες πλήθυναν τα τελευταία χρόνια στον τόπο, προϊόντα μιας ιδεολογίας, που απολυτοποιεί την ισχύ, που εξατομικεύει το κέρδος, που μονοπωλεί τον πατριωτισμό, που θεωρητικοποιεί την προδοσία. [...] Στο Φον Δημητράκης δε γελοιοποιείται ένας άνθρωπος, ξεσκεπάζεται μια νοοτροπία, μια αγωγή, ένα κοινωνικό ιδεώδες. [..] Η εποχή των φον Δημητράκηδων και οι άνθρωποί τους γίνονται μοντέλα για κάθε εποχή, όσο η κοινωνία βράζει στο ζουμί της. [..] Ο Φον Δημητράκης είναι μία πολιτική κωμωδία μόνο, που η θέση της, σωστά δε λέγεται, αλλά παράγεται και επιβάλλεται από τη δραματική της υφή." [Κλειδιά και Κώδικες του Θεάτρου, ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ, Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΦΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ, 2.ΜΑΡΙΑ, 3.ΛΕΩΝΙΔΑΣ, 4.ΑΝΝΑ, 5.ΖΑΡΛΑΣ, 6.ΣΕΡΑΦΕΙΜ, 7.ΙΟΥΛΙΑ, 8.ΦΩΦΩ, 9.ΓΙΑΝΝΗΣ, 10.ΠΕΛΑΤΗΣ Α, 11.ΠΕΛΑΤΗΣ Β, 12.ΚΑΤΙΝΑ, 13.ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1946, Ενωμένοι Καλλιτέχνες, Αιμίλιος Βεάκης
1979, Θέατρο Αλάμπρα, Θύμιος Καρακατσάνης
1989 (24 Φεβρουαρίου), ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου
1993 (15 Φεβρουαρίου), Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή
1999, Θέατρο Βεάκη, Θύμιος Καρακατσάνης

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φον Δημητράκης - Θύμιος Καρακατσάνης


Φον Δημητράκης - Το Θέατρο της Δευτέρας


Φον Δημητράκης - Θεατρικό εργαστήρι σύγχρονης τέχνης Κεφαλλονιάς


Φον Δημητράκης - Ραδιοφωνικό

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Του Αγγ.Τερζάκη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κωμωδία.
Παραστάθηκε στο Εθνικό Θέατρο τη θερινή περίοδο του 1944, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.

«Tο «Mεγάλο παιχνίδι» ξεπετάχτηκε σαν κομήτης στο τέλος της Kατοχής και μας θάμπωσε σαν το πρώτο γνήσιο έργο τέχνης που από χρόνια είχε να δει η aθήνα. Για πλαίσιο του παιχνιδιού και της ζωηρής του δράσης χρησιμοποιούσε τη νεοελληνική αυλή. H αυλή αυτή -έξω επιτέλους απ' την πλακιώτικη ηθογραφία και την επιθεώρηση- αποχτούσε στην κωμωδία του Tερζάκη μορφή και υπόσταση τρίστρατου και πλατείας, αλωνιού και θυμέλης - αρχέγονου τόπου δράσης του θεάτρου» [ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΩΜΟΣ]

"..Παραξήγηση ίσον πλάνη. Ίσως χίμαιρα. Πάνω σ' αυτό το θέμα έχει βλαστήσει η κεντρική ιδέα του έργου που παρουσιάζεται απόψε στο αθηναϊκό κοινό. Μέσα από την πιο ωμή πραγματικότητα, έναν υπόκοσμο που μορφάζει, δακρύζει, οραματίζεται, καυγαδίζει κι αναβράζει σαν υποχθόνια μυρμηγκιά, η φαντασία προβάλλεται καθώς ένα κοινωνικά νώθο κι όμως αδιαμφισβήτητα γνήσιο, κατά τους φυσικούς νόμους, παιδί του. Το συνειδητά γκροτέσκο, πλέκεται εδώ αυτόματα με το φανταστικό. Ο ουρανοκατέβατος ταχυδακτυλουργός που θα αναταράξει τον κοσμάκη της μικρής αυλής, όσο κι αν ξιπάζει τ' αδικημένα τούτα πλάσματα, δεν είναι παρά η προβολή κάποιων μύχιων πόθων του. Γύρω του θα στήσουν, ασυνείδητα μα και πρόθυμα, το χορό τους όλες αυτές οι υπάρξεις που, ξεπεσμένες βαθμιαία ως το ύστατο σκαλί της απελπισίας, κατάντησαν να φιγουράρουν στη ζωή σαν απλοϊκές, εφιαλτικές καρικατούρες..." [ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΣΑΜΙΑΜΙΘΗΣ, 2.ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΦΕΚΛΑΣ, 3.ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, 4.ΔΗΜΗΤΡΑ, 5.ΦΙΦΗ, 6.ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ, 7.ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΡΒΑΝΗΣ, 8.ΧΑΡΒΑΝΑΙΝΑ 9.ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΓΙΔΑΡΑΣ, 10.ΑΡΕΤΗ ΓΙΔΑΡΑ, 11.ΜΑΘΙΟΣ ΤΡΙΒΕΛΗΣ, 12.ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΡΤΕΜΙΣ, 13.Α ΑΣΤΥΦΎΛΑΚΑΣ, 14.Β ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ, 15.ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΡΛΟΥ, 16.Ο ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ, 17.Η ΓΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ, 18.ΕΝΑΣ ΣΑΚΑΤΗΣ, 19.ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ, 20.ΜΙΑ ΧΟΝΤΡΗ, 21.ΕΝΑΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΡΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1944, Εθνικό Θέατρο, σκηνοθεσία Π.Κατσέλη
1970, Κρατικό Θέατρο του Μπάντεν-Μπάντεν
1981, Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, σκηνοθεσία Κανέλλου Αποστόλου.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Το Μεγάλο Παιχνίδι - Θεατρική ομάδα Ράμματα

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΕΣ

Του Δ.Μπόγρη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κωμωδία σε τέσσερις πράξεις.
Γράφτηκε και παραστάθηκε το 1937 από τους Αλίκη-Κ.Μουσούρη

"Τους θυμάμαι με τα πληρώματά τους -όλοι τους σφιχτοί και γεροδεμένοι άντρες- σαν γύριζαν από μακρυνά ταξίδια στο νησί μου. Τι καλοί φίλοι ήσαν, τι στοργικοί οικογενειάρχες και, παρ' όλο το τραχύ τους ύφος, πόση ευγένεια και καλωσύνη έκλεινε η ψυχή τους! Θυμάμαι ακόμα τις γυναίκες τους -τις γυναίκες των ταξιδεμένων ναυτικών. Πόσες λαχτάρες και χτυποκάρδια για τους άνδρες τους και τα παιδιά τους [..] Αυτές οι αναμνήσεις και κάποια αλλαγή στα ήθη και τα έθιμά μας ύστερα από δύο παγκοσμίους πολέμους -που είναι κι ένα βάθρο για να σταθούν οι κωμικές σκηνές του έργου - με ωθήσανε να γράψω τις Φουσκοθαλασσιές.." [ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΟΓΡΗΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΣΦΑΚΙΑΝΟΣ, 2.ΧΡΥΣΟΥΛΑ, 3.ΕΡΜΙΟΝΗ, 4.ΑΛΚΜΗΝΗ, 5.ΟΛΥΜΠΙΑ, 6.ΑΥΓΟΥΣΤΗΣ, 7.ΔΙΟΝΥΣΗΣ, 8.ΜΑΚΡΗΣ, 9.ΑΙΜΙΛΙΟΣ, 10.ΜΑΚΗΣ, 11.ΑΡΤΕΜΙΑΔΟΥ, 12.ΡΟΥΜΠΑΝΗ, 13.ΑΓΓΕΛΙΚΗ, 14.Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 15.ΕΝΑΣ ΝΑΥΤΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1937, Θέατρο Αλίκης, Αλίκη-Μουσούρης
1954, Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φουσκοθαλασσιές - Κινηματογραφική ταινία

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

[1867-1951]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 9 Δεκεμβρίου 1867, με καταγωγή από την Ζάκυνθο (από την πλευρά του πατέρα του Διονύσιου, η μητέρα του Ευλαλία ήταν από την Κων/πολη).
Το 1892 εγκαταστάθίσταται μόνιμα στην Αθήνα και το 1894 παντρεύεται την Ευφροσύνη Διογενίδη. Το 1901 παντρεύεται για δεύτερη φορά, την Χριστίνα Κανελλοπούλου.
Συνδεδεμένος άμεσα με την εμφάνιση του αστικού δράματος στην ελληνική δραματουργία, και τους κοινωνικούς προβληματισμούς που αυτό συνεπάγονταν, στην πορεία στρέφεται στην ηθογραφία και την μεσοαστική ρομαντική κωμωδία.Μέχρι το 1940 έγραψε μεγάλο αριθμό κωμωδιών και ρομαντικών ηθογραφιών.Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής.Συνεργάτης και στη συνέχεια διευθυντής του περιοδικού «Εστία».Από το 1927 εκδίδει τη «Νέα Εστία».Από το 1896 έως το 1948 υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού "Η Διάπλασις των Παίδων". Από το 1901 ως το 1912 δημοσιεύει στο περιοδικό Παναθήναια λογοτεχνικά έργα και μελέτες. Από το 1912 γράφει μυθιστορήματα σε συνέχειες για την εφημερίδα Έθνος.

Εγραψε πολλά μυθιστορήματα, όπως «Κακός δρόμος», «Κόκκινος βράχος» , «Μαργαρίτα Στέφα» κ.ά.., πολλά από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε επιφυλλίδες εφημερίδων.
Πολλά από τα έργα του, μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες.Από το 1931, εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1951.Μετά τον θάνατό του, συστάθηκε το Ετήσιο Έπαθλο Γρηγορίου Ξενόπουλου, από την Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρου Θεάτρου.Θεσμός που κράτησε δύο μόνο χρόνια.
Εμφανίζεται στη θεατρική γραφή με τον Ψυχοπατέρα το 1895. Έγραψε 46 θεατρικά έργα.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:1.Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας , 2.Στέλλα Βιολάντη , 3.Το Φιόρο του Λέβάντε , 4.Ο Πειρασμός , 5.Ο Ψυχοπατέρας , 6.Φοιτηταί , 7.Η Μονάκριβη , 8.Φωτεινή Σαντρή , 9.Ποπολάρος, 10. Δεν είμαι εγώ ή Η Λογική, 11.Θείος Όνειρος, 12.Ραχήλ, 13.Ψυχοσάββατο

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

ΕΥΤΥΧΩΣ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΑ

Του Γ.Ρουσσου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Παραστάθηκε το 1956 από τον θίασο Β.Λογοθετίδη
Έγινε ταινία το 1961, σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου και σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη, με τον Νίκο Σταυρίδη και τη Γκέλυ Μαυροπούλου

Υπόθεση: Η επιχείρηση παραγωγής ούζου του Χαρίλαου Μαραζιώτη είναι πνιγμένη στα χρέη. Για να μπορέσει να πληρώσει τους δανειστές του, σχεδιάζει να κάνει ένα πλούσιο γάμο, πίσω από την πλάτη όμως της αρραβωνιαστικιάς του, Ηρώς. Το προξενιό το έχει αναλάβει η Αντιγόνη, που θέλει να τον παντρέψει με την μικρή αδελφή της, την Ισμήνη. Η Ηρώ και η Ισμήνη συμμαχούν για να ανατρέψουν τα σχέδια του Χαρίλαου, η καθεμιά για τους λόγους της. Ο Χαρίλαος σε αδιέξοδο, αναγκάζεται να παραστήσει τον τρελλό, με αποτέλεσμα να συγκινήσει τους δανειστές του που τον απαλλάσσουν από τα χρέη του.

"Στα έργα του Ρούσσου κυριαρχούν κοινωνικοί χαρακτήρες και, κυρίως, τύποι μιας τάξης που προσπαθούσε να απωθήσει δύσκολες ώρες του παρελθόντος και αναδείκνυε νέες αξίες ή συνήθειες και μαϊμουδίσματα ξενόφερτα, νέους τρόπους διασκέδασης και νέα προσωπεία καθωσπρεπισμού ή ανοχής. Δεν μένει, παρά παίζοντας ξανά τα έργα του Ρούσσου και των συντρόφων του την ίδια εποχή, να ανακαλύψουμε τι κρύβεται πίσω από τις γραμμές και τις ατάκες και ποιες ρίζες ανακαλύπτουμε πως δημιούργησαν το σημερινό μας κοινωνικό, άχρωμο, χαλαρό και απρόσωπο ιστό". [Κ.Γεωργουσόπουλος]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΑΡΑΖΙΩΤΗΣ, 2.ΗΡΩ, 3.ΜΑΝΩΛΗΣ, 4.ΣΤΑΘΗΣ, 5.ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ, 6.ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ, 7.ΑΝΤΙΓΟΝΗ, 8.ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ, 9.ΙΣΜΗΝΗ, 10.ΜΑΓΓΙΝΑΣ, 11.ΙΑΤΡΟΣ, 12.ΣΟΦΙΑ, 13.ΚΥΡΙΟΣ Ω

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1956 Θίασος Βασίλη Λογοθετίδη
2005-2006 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ [ΜΕΡΟΣ1] [ΜΕΡΟΣ2]

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΣΜΑΡΑΓΔΩΣ

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σατιρική, ηθογραφική κωμωδία. Γράφτηκε στα τέλη της γερμανικής κατοχής και ανέβηκε από την Εταιρεία Ελληνικού θεάτρου, στις 9 Αυγούστου 1947, στο θέατρο Μακέδο.
"Ο κ. Κουνελάκης ρίχτηκε μέσα στο λαό μας με την ακράτητη, με τη θερμική αποφασιστικότητα του εξερευνητού. Κι ανακάλυψε το κυριότερο χαρακτηριστικό του: τη χρηματοφιλία. Όχι μονάχα σαν φαινόμενο κοινωνικό-αυτό το βλέπουμε όλοι- μα σαν απάτητο, παρθένο ακόμη, έδαφος που θα μπορούσε να δώσει και στον τόπο μας μια εξαιρετική και πλούσια θεατρική παραγωγή." Όμηρος Μπεκές

"Η κυβέρνησις εν αναμονή των συνομιλιών των κ.κ.Τσαλδάρη-Μάρσαλ. Αμερικανική ενίσχυσις δια τον συνεχιζόμενον κατά των ΕΑΜΟΣΥΜΜοΡΙΤΩΝ αγώνα", "Απάντησις εις τους κερδοσκόπους-Οπίσω από την δραχμήν ευρίσκονται τα δολλάρια των ΗΠΑ" , γράφουν οι εφημερίδες τις ημέρες που ξεκινούν οι παραστάσεις της "απαγωγής της Σμαράγδως". Ο ήρωας του έργου, ο Χατζηφώτης αντικατοπτρίζει την μεταστροφή που αρχίζει, ήδη από εκείνη την εποχή, να υφίσταται ο Έλληνας, την εμφύσιση εκ της Δύσης, μίας νοοτροπίας που περιστρέφεται γύρω από το κέρδος και το χρήμα. Μία μεταστροφή που θα ακολουθήσει τον Έλληνα και θα τον μεταλλάξει μέσα στο υπόλοιπο μισό του αιώνα, ενώ ο χαρακτήρας του Λάμπρου, ολοένα και θα εκλείπει.
Το έργο ξανανέβηκε στη σκηνή το 1951 από τον Θίασο του Αργυρόπουλου.
Οι κριτικές μίλησαν με εξαιρετικά λόγια.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ: "Ο Μιχ.Κουνελάκης δίνει μία κωμωδία, με δροσιά και υγεία, με κέφι και ανθρωπιά, ένα έργο που πέρα από την ηθογραφική του αληθοφάνεια και κάτω από την επίφαση των κωμικών καταστάσεων που παρουσιάζει, φιλοδοξεί να πάει βαθύτερα και να ξεγυμνώσει τον άνθρωπο.." ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ, ΜΑΧΗ

"..Δεν είναι απλώς τσιγγούνης ο ήρως του έργου. Είναι κυριολεκτικώς ο ρωμπός, πονηρός παραδόπιστος που δεν σκιαγραφείται, αλλά ζωγραφίζεται με χονδρές και λεπτές πινελιές από το συγγραφέα. Χονδρές πινελιές για το γενικό χαρακτηρισμό του τύπου, και μικρές, λεπτότατες πινελιές, που δίνουν όλο το εσωτερικό του φόντο, κάθε ψυχική του λεπτομέρεια.
Η Απαγωγή της Σμαράγδως του Κουνελάκη, είναι ένα έργο που θα μείνει για πάντα στο ελληνικό δραματολόγιο..
" [Δ.Γιαννουκάκης, ΒΡΑΔΥΝΗ]

"..Αξίζει να το δείτε αυτό το έργο. Όχι μόνο επειδή είναι ελληνικό. Πρέπει βέβαια να υποστηρίζουμε τα ελληνικά έργα. Μα όταν είναι καλά. Και η "Απαγωγή της Σμαράγδως" είναι ένα πολύ αξιόλογο θεατρικό έργο.." [Πέτρος Χάρης, ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ]

Το 1995, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Αδαμάντιου Λεμού.

ΠΡΟΣΩΠΑ: 1.ΧΑΤΖΗΦΩΤΗΣ, 2.ΧΩΡΙΑΤΗΣΣΑ, 3.ΛΑΜΠΡΟΣ, 4.ΘΕΑΝΩ, 5.ΑΝΝΕΤΑ, 6.ΘΑΝΟΣ, 7.ΔΙΟΝΥΣΗΣ, 8.ΚΑΛΥΨΩ, 9.ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ, 10.ΓΡΑΜΜΑΤΟΥΛΑ, 11.ΓΕΙΤΟΝΑΣ, 12.Α' ΧΩΡΙΑΤΗΣ, 13.Β' ΧΩΡΙΑΤΗΣ, 14.ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 15.ΔΑΣΚΑΛΟΣ, 16.ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 1995

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ

Του Παν.Καγιά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε το 1958 στο Πειραϊκό Θέατρο
«Μια από τις πετυχημένες κωμωδίες του Καγιά, η σάτιρα τούτη της πολιτικής,πρωτοπαίχτηκε το 1945 από τον Β.Λογοθετίδη» ΘΕΑΤΡΟ59

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Τοπικός Παράγων - Θεατρική ομάδα Πέυκης


Τοπικός Παράγων - Ελληνική Ραδιοφωνία

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ

Του Δ.Ιωαννόπουλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κωμωδία σε πέντε πράξεις.
Ανεβάστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1942 από τον θίασο Κ.Μουσούρη, σύμπραξη Μαίρης Αρώνη, με τους Κ. Μουσούρη, Λ. Κωνσταντάρα, Θ. Αρώνη, Π. Χριστοφορίδη, σκηνογραφία Μ. Αγγελόπουλου.
Διαδραματίζεται σ' ένα εργοστάσιο έξω από την Αθήνα
ΚΡΙΤΙΚΕΣ: "..Προφανώς ο κ.Ιωαννόπουλος από υπερβολική μετριοφροσύνη δεν έγραψε την αλήθεια. Το έργο του έχει κάτι περισσότερο από "ελάχιστη συγκίνηση". Είναι ένα έργο ελαφρό, βέβαια, αλλά στο είδος του ωραιότατο, με λεπτότατο διάλογο, με πολιτισμένο πνεύμα, αρτιώτερο από το προηγούμενό του "Μιά του Κλέφτη" που παρεστάθη το περασμένο καλοκαίρι. Ένα αδιάκοπο θεατρικό παιχνίδι ευχάριστο, πρόσχαρο, θελκτικό, συναρπαστικό, με την πλοκή του, με την περιπλοκή του και γοητευτικό με τη συγκίνησή του, την τόσο ανθρώπινη και στο βάθος ποιητική... Ένα θεατρικό έργο... του χαριέστερου είδους, μια νέα σκηνική δημιουργία αξία των θερμοτέρων και των ζωηροτέρων επαίνων.." [ΜΙΧ.ΡΟΔΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ, 17 ΟΚΤ.1942]
"...Πρόθεση του συγγραφέα είναι να "προσφέρει ένα ευχάριστο και πολιτισμένο θέαμα..". Και την πρόθεσή του αυτή την πετυχαίνει σίγουρα με το καινούργιο του έργο, που δεν είναι ούτε καλλίτερο ούτε χειρότερο από την περσινή του επιτυχία "Μιά του Κλέφτη". Και η μια και η άλλη κωμωδία έχουν σχεδόν τις ίδιες αρετές και τα ίδια ελαττώματα ή, αν προτιμάτε την καθημερινή έκφραση, "κινηματογραφικά" (με την έννοια ότι οι απιθανότητες ταιριάζουν περισσότερο για τον κινηματογράφο παρά για το θέατρον). Όλη αυτή η κινηματογραφική περιπέτεια που στηρίζεται σε μιά φανταστική πλαστοπροσωπία, ενώ άλλη ήταν η πραγματική, παρουσιάζεται εξηγημένη μέσα στο έργο με τη νοσηρή επίδραση του κινηματογράφου.. Το θέαμα είναι πολιτισμένο και ευχάριστο, τραινάρει όμως πολύ..." [Ι.ΣΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΡΑΔΥΝΗ, 17 ΟΚΤ. 1942]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΦΑΓΡΗΣ (διευθυντής εργοστασίου), 2.ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ, 3.ΠΑΝΟΣ, 4.ΝΤΟΛΛΥ, 5.ΚΙΚΗ, 6.ΑΝΕΣΤΗΣ, 7.ΑΡΧΙΕΡΓΑΤΗΣ, 8.ΘΑΛΗΣ ΤΕΡΕΖΙΔΗΣ, 9.ΤΖΩΝ ΓΡΑΦΙΑΣ, 10.ΛΙΛΗ ΦΑΓΡΗ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ:
1942 [16 Οκτωβρίου], ΘΙΑΣΟΣ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΣΟΥΡΗ

ΜΙΑ ΤΟΥ ΚΛΕΦΤΗ

Του Δ.Ιωαννόπουλου

Υπόθεση:
Ο Νίκος έχει ερωμένη του τη γυναίκα του Παυσανία, την οποία και θέλει να συναντήσει, επιστρέφοντας στο νησί, με το όνομα Παύλος Λιγνός. Οταν όμως συναντά τη Λένα, θέλει να την γνωρίσει, γι'αυτό ζητά τη μεσολάβηση του φίλου του Ανδρέα.

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Έγινε ταινία το 1960.

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

ΜΕΙΔΙΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ

Του Δ.Γιαννουκάκη


Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Στάλθηκε στα 1955,μεταφρασμένο από τον συγγραφέα, σε φιλανδικό θίασο, και ταυτόχρονα υποδείχθηκε από το Ελληνικό Κέντρο του Δ.Ι.Θ. στον Πρόδρο της Φιλανδικής θεατρικής ένωσης κ.Saloranta.

Το κινηματογραφικό έργο* "Ο Δήμος Απ' τα Τρίκαλα" του Γιάννη Δαλιανίδη, που προβλήθηκε το 1962, αποτελεί διασκευή του Μειδιάστε παρακαλώ.

*με τους: Χατζηχρήστος Κώστας , Γκιωνάκης Γιάννης , Θεοχάρη Καίτη , Πάνου Καίτη , Στρατηγού Στέλλα , Ναός Κώστας , Παράβας Σταύρος , Γαβριηλίδης Γιώργος

Παραστάθηκε:

2001 θίασος Ανατροπή

2008 θεατρική ομάδα Ερωτέχνες (Φεστιβάλ Πέτρας)

ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΕΙΑΤΑ

των Ασημάκη Γιαλαμά- Κώστα Πρετεντέρη

Γενικά-ιστορικά στοιχεία:
Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1965. Το 1985 ανέβηκε από το Εθνικό Θέατρο στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά.

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 1985

Η ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗ

του Βασίλη Ανδρεόπουλου


Γενικά-ιστορικά στοιχεία:
Το έργο με αρχικό τίτλο "Ο μηχανισμός της κρεατομηχανής" πρωτογράφτηκε από τον Β.Ανδρεόπουλο στα χρόνια της δικτατορίας και κατατάθηκε στο Εθνικό θέατρο το 1974. Ανέβηκε το 1984 από τη Νέα Σκηνή του Εθνικού θεάτρου.

Υπόθεση:
"..Πρόθεσή μου ήταν να καταγράψω την κωμικοτραγική πορεία ενός απλού πολίτη που, περνώντας μέσα από τα γρανάζια φανερών και κρυφών εξουσιαστικών - καταπιεστικών μηχανισμών που, -έτσι ή αλλιώς-,"επαγγέλονται" άφθονη παραγωγή και διανομή αγαθών, εκτός από το ..αγαθό της ελευθερίας! Αυτός λοιπόν ο απλός Έλληνας πολίτης που έχει λαϊκή καταγωγή, στοιχειώδες ένστιχτο, χωρατατζίδικη διάθεση αλλά και κριτική αντίληψη, ταξιδεύοντας μέσα από εφιαλτικά τοπία, -ψυχολογικά, ιστορικά, κοινωνικά-, βλέπει να σημαδεύεται ανεπανόρθωτα ο βίος του, όπως και της γενιάς του άλλωστε. Παρ' όλα αυτά αντιστέκεται, στοχάζεται, ονειρεύεται, σαρκάζει, γελάει προσπαθώντας να εμποδίσει τη λεηλασία των ελπίδων του και την οποιαδήποτε αλλοτρίωσή του πριν φτάσει στην τρέλλα..."
[από το σημείωμα του συγγραφέα Β.Ανδρεόπουλου]

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 1984

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

του Βασίλη Ανδρεόπουλου

Υπόθεση:
Ένας ιδιόρυθμος και πολύ πλούσιος γέροντας, δημιουργεί μέσω της διαθήκης του, ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας και απογύμνωσης ανάμεσα στους κληρονόμους και τον εκτελεστή της διαθήκης του.

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΤΡΙΤΗ ΣΚΗΝΗ) 1990

ΤΑ ΛΕΟΝΤΑΡΑΚΙΑ

Του Αλ.Σακελάριου

Υπόθεση:
Ο Σάββας Τσιβικλής, δικηγόρος ,παίρνει δώρο από μια παλιά του φιλενάδα που ήρθε από το Κονγκό, δύο διακοσμητικά λιονταράκια.Θέλει όμως,να τα ξεφορτωθεί οπωσδήποτε, για να μην τα βρει η γυναίκα του η Κούλα.Οταν ένας πελάτης του γραφείου, φεύγοντας, λέει πως πάει σε ραντεβουδάκι με κυρία παντρεμένη,ο Τσιβικλής του τα χαρίζει, προτείνοντάς του να τα κάνει δώρο στην κυρία.Εκείνος τα παίρνει μετά χαράς, κι ο Τσιβικλής είναι πανευτυχής που τα ξεφορτώθηκε.
Λίγο αργότερα όμως, καταφθάνει στο γραφείο η Κούλα, φέρνοντάς του δώρο δύο..λιονταράκια, που της χάρισε πριν λίγο μια φίλη της από το Κονγκό…!

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Εγινε ταινία* το 1971, σε σενάριο Σακελλάριου και σκηνοθεσία Ορ.Λάσκου, με τον τίτλο Κρεβατομουρμούρα.Το 1974, γυρίζεται πάλι σε ταινία**


*με τους Γ.Γκιωνάκη ,Μ.Κοντού, Στ.Ξενίδη κ.ά.
**με τους Γ.Γκιωνάκη ,Χρ.Σύλβα, Αθ.Προύσαλη κ.α.

Ο ΕΚΤΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΛΟΣ

Του Αλ.Σακελλάριου

Υπόθεση:
Ο Φίλιππος Αγγελούτσος είναι ένας ευυπόληπτος λογιστής,αλλά παράλληλα είναι και καθηγητής αγγλικών.Η οικονομική του κατάσταση όμως είναι σε κακό χάλι,γιατί εκτός απ’το ότι τρέφει ακόμα τους δύο τεμπέληδες αδερφούς του και τη μητέρα του,πρόκειται να γκρεμίσουν το σπίτι που μένουν ,άρα πρέπει να μετακομίσουν μέσα στις επόμενες μέρες.
Παράλληλα, στην Τρούμπα επικρατεί γενικός αναβρασμός και προετοιμασίες λόγω της επικείμενης άφιξης του 6ου αμερικάνικου στόλου στον Πειραιά.Ο Σταυρος και η Φούλη, που είναι ιδιοκτήτες του νάϊτ κλαμπ blue black, στην Τρούμπα, μεσα στη γενική προετοιμασία,αποφασίζουν να μάθουν λίγα αγγλικά σε δύο απ’ τα κορίτσια του μαγαζιού, τη Τζίνα και τη Λίζα,προκειμένου να μπορούν να συνενοηθούν με τους «πελάτες».Ετσι το προτείνουν στον Φίλππο,ο οποίος λόγω ανάγκης δέχεται, και μάλιστα στην πορεία ερωτεύεται τη Λίζα.
Ο στόλος τελικά φθάνει αλλά το blue black αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα.Ο Σταύρος τσακώθηκε με τους διερμηνείς γιατί ζητούσαν μεγάλο ποσοστό,κι έτσι δεν υπάρχει κανείς που να ξέρει αγγλικά ,για κράχτης του μαγαζιού στα ναυτάκια.Ο Φίλιππος,περνά τυχαία από το μαγαζί για μια τελευταία φορά,χωρίς να υποψιάζεται κάν τι πρόκειται να του προτείνουν να κάνει.

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε από τον θίασο Μ.Φωτόπουλου το 1958-59.Γυρίστηκε ταινία* το 1967, με τον τίτλο «Καλώς ήλθε το Δολάριο», σε σενάριο - σκηνοθεσία Σακελλάριου.

Κριτική:«Το καινούριο θέατρο Φωτόπουλου εγκαινιάσθηκε μ’ αυτην την κωμωδία,που ο φτωχός και τίμιος ήρωας,γίνεται προμηθευτής πελατείας σε καμπαρέ της Τρούμπας, για να καταλήξει στο επιμύθειο πως «όταν οι τίμιοι τα βρίσκουν λίγο σκούρα,πρέπει να γίνονται έμποροι λευκής σαρκός!»

*με τους Γ.Κωνσταντίνου,Ν.Λινάρδου,Αλ.Τζανετάκος,Σ.Μουστάκας,Ορ.Ζάχος,Αν.Καλουτά κ.α.