Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΑΤΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΑΤΙΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Του Δ.Ψαθά

Μ.Αρώνη-Ντ.Ηλιόπουλος
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1958. Κωμωδία σε τρεις πράξεις και τέσσερις εικόνες.
Πρωτοπαίχτηκε από τον θίασο Μαίρης Αρώνη-Ντίνου Ηλιόπουλου τον Οκτώβριο του 1958.
Έγινε κινηματογραφική ταινία το 1965, σε σκηνοθεσία Γ.Δαλιανίδη, με τους Ντ.Ηλιόπουλο, Ρ.Βλαχοπούλου, Δ.Παπαγιαννόπουλο.

«Φωνάζει ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης…Και το δυστύχημα είναι ότι πολύ συχνά –προπάντων στην εποχή μας- φωνάζει τόσο δυνατά και τόσο θρασύτατα ο κλέφτης ώστε φεύγει ο νοικοκύρης πανικόβλητος,για να μη βρεί τρικούβερτους μπελάδες! Οι κάπηλοι των ηθικών αξιών είναι την βοήν αγαθοί και επικίνδυνοι… Το φαινόμενο είναι συνηθέστατο.Κοντά στους τίμιους ανθρώπους που αγωνίζονται απεγνωσμένα για την αποκατάσταση των ηθικών αρχών και αξιών που κλόνισε ο πόλεμος, υπάρχει πάντα και η ποικιλία των κραυγαλέων μακρυχέρηδων που τους σιγοντάρουν- τάχα υψώνοντας τη φωνή περιπαθώς και απλώνοντας το χέρι ιεροκρυφίως. Είναι αυτοί που -όπως λέει η ηρωίδα του έργου- «από τη μιά μεριά φωνάζουν υπέρ πίστεως και πατρίδας και από την άλλη της αλλάζουνε την πίστη της πατρίδος»….[..]..,Από αντίδραση για κάτι τέτοιες περιπτώσεις ,-για να μην πω αηδία και αγανάκτηση-,βγήκε η κωμωδία «φωνάζει ο κλέφτης». Ισως το θέμα να μην είναι τόσο κατάλληλο για την τέρψη του κοινού, όμως στο θέατρο δεν ξέρω άλλη γλώσσα από την γλώσσα της κωμωδίας που τα λέει όλα πάιζοντας ή γελώντας.» ΔΗΜ.ΨΑΘΑΣ [ΘΕΑΤΡΟ 59]

Ντ.Ηλιόπουλος-Δ.Παπαγιαννόπουλος
Υπόθεση:Ολα αρχίζουν όταν ο Τιμολέων βρίσκει στο δρόμο το πορτοφόλι του στρατηγού Καραλέοντος, το παραδίδει, κι ο στρατηγός εκτιμώντας την τιμιότητά του τον προσλαμβάνει στον Οργανισμό.Ο Τιμολέων έχει την «αδυναμία» να είναι τίμιος και να λέει την αλήθεια.Για να βρει όμως την τόλμη που του λείπει και να αποκαλύψει τις απάτες που ανακαλύπτει, παίρνει «το φάρμακο του θάρρους», όπως λέει κι ο ίδιος, το κρασί.Ο άλλος τίμιος του έργου, είναι ο στρατηγός Σόλων Καραλέων.Στον Οργανισμό που διευθύνει έχει τοποθετήσει σ΄εμπιστευτική θέση τον μακρυχέρη κουνιάδο του, ο οποίος τον κλέβει ασύστολα χάρη στο καμουφλάρισμα που του εξασφαλίζει η αδερφή του η κυρία Καραλέοντος.

Κριτικές: «…Το φωνάζει ο κλέφτης είναι έργο διασκεδαστικό με δραματικό υπόστρωμα που του δίνει ουσιαστικότερη γεύση.Και κάτι άλλο: Οι συχνοί αφορισμοί του συγγραφέως ,οι σχετικοί με διάφορα ζητήματα δημόσιας οικονομίας και κρατικής διοικήσεως-καταχρήσεις, φόροι ,ανακριτικαί μεθόδοι κ.τ.λ.-προσφέρουν πρόσθετη τέρψη σε μια μερίδα του κοινού, που φαίνεται να πιστεύει ότι το πολιτικοκοινωνικό μας καθεστώς είναι το χειρότερο που μπορεί να γίνει..» [ΣΤΑΘΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΣΟΛΩΝ ΚΑΡΑΛΕΩΝ (στρατηγός εν αποστρατεία), 2.ΛΙΑ(γυναίκα του), 3.ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (αδελφός της), 4.ΛΕΛΑ (γυναίκα του), 5.ΤΙΜΟΛΕΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ, 6.ΤΑΣΙΑ(υπηρέτρια), 7.ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΣΤ.ΤΜΗΜΑΤΟΣ, 8.ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1958,(Οκτώβριος) Θίασος Ηλιόπουλου-Αρώνη, σκηνοθεσία Μαίρης Αρώνη
2010, (23 Οκτωβρίου) Θέατρο Ήβη, σκηνοθεσία Π.Φιλιππίδη
[Ακρόπολις, από θέατρο 59]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φωνάζει ο Κλέφτης - κινηματογραφική ταινία


Φωνάζει ο Κλέφτης - Θεατρική ομάδα Πυλίου


Φωνάζει ο Κλέφτης - ΓΕΛ Χανίων

ΦΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ

Του Δ.Ψαθά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1947. Κωμωδία σε τρεις πράξεις.
Θεωρείται το κορυφαίο θεατρικό έργο του Δ.Ψαθά.
«…..Διάβασα τελευταία σ’ ένα αγγλικό βιβλίο [Νταφ Κούπερ, Ο Βασιλιάς Δαβίδ] την ακόλουθη βαθιά και οξεία παρατήρηση: ‘Το έγκλημα της προδοσίας είναι πιο συχνά μια προσωπική υπόθεση παρά μια εσκεμμένη πράξη.Υπάρχουν άτομα ικανά να πουλήσουν τη χώρα τους για χρήματα, αλλά αυτά ανήκουν στην κατηγορία των κοινών εγκληματιών και δεν έχουν ενδιαφέρον για τον ιστορικό.Ο αληθινός προδότης δεν είναι αρχικά παρά ένας τίμιος άνθρωπος δυσαρεστημένος.Η δυσαρέσκεια έχει μιαν αφετηρία προσωπική ή πολιτική ή και τις δύο’. Την ίδια κατανόηση δείχνει και ο κ.Ψαθάς,χωρίς να μπορεί να υποτεθεί πως πρόκειται για τίποτ’ άλλο παρά για συνάντηση,για σύμπτωση αντιλήψεων…»ΑΛΚΗΣ ΘΡΥΛΟΣ [Νέα Εστία,1/15-6-46]

"..Ο Φον Δημητράκης είναιμία σπαρταριστή κωμική σάτιρα πάνω σ' ένα τραγικό θέμα: το πάθος για εξουσία. Ο κεντρικός χαρακτήρας του έργου έχει μία θεατρική ανάπτυξη σχεδόν ιδανική [...] Ο χαρακτήρας αναπτύσσεται και φαίνεται μέσα σε μια σιγουριά έξαρσης ως εκπρόσωπος μιας τάξης και ως προϊόν μιας συγκεκριμένης κοινωνικής δομής. Ο Δημητράκης παράγεται από μια ιδεολογία που θητεύει χρόνια στον καθημερινό φασισμό, πολύ πριν ο φασισμός εμφανιστεί ως επίσημη ιδεολογία της ισχύος. Γι' αυτό το έργο του Ψαθά δεν είναι δέσμιο της επικαιρότητάς του. Οι φον Δημητράκηδες πλήθυναν τα τελευταία χρόνια στον τόπο, προϊόντα μιας ιδεολογίας, που απολυτοποιεί την ισχύ, που εξατομικεύει το κέρδος, που μονοπωλεί τον πατριωτισμό, που θεωρητικοποιεί την προδοσία. [...] Στο Φον Δημητράκης δε γελοιοποιείται ένας άνθρωπος, ξεσκεπάζεται μια νοοτροπία, μια αγωγή, ένα κοινωνικό ιδεώδες. [..] Η εποχή των φον Δημητράκηδων και οι άνθρωποί τους γίνονται μοντέλα για κάθε εποχή, όσο η κοινωνία βράζει στο ζουμί της. [..] Ο Φον Δημητράκης είναι μία πολιτική κωμωδία μόνο, που η θέση της, σωστά δε λέγεται, αλλά παράγεται και επιβάλλεται από τη δραματική της υφή." [Κλειδιά και Κώδικες του Θεάτρου, ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ, Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΦΟΝ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ, 2.ΜΑΡΙΑ, 3.ΛΕΩΝΙΔΑΣ, 4.ΑΝΝΑ, 5.ΖΑΡΛΑΣ, 6.ΣΕΡΑΦΕΙΜ, 7.ΙΟΥΛΙΑ, 8.ΦΩΦΩ, 9.ΓΙΑΝΝΗΣ, 10.ΠΕΛΑΤΗΣ Α, 11.ΠΕΛΑΤΗΣ Β, 12.ΚΑΤΙΝΑ, 13.ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1946, Ενωμένοι Καλλιτέχνες, Αιμίλιος Βεάκης
1979, Θέατρο Αλάμπρα, Θύμιος Καρακατσάνης
1989 (24 Φεβρουαρίου), ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου
1993 (15 Φεβρουαρίου), Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή
1999, Θέατρο Βεάκη, Θύμιος Καρακατσάνης

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φον Δημητράκης - Θύμιος Καρακατσάνης


Φον Δημητράκης - Το Θέατρο της Δευτέρας


Φον Δημητράκης - Θεατρικό εργαστήρι σύγχρονης τέχνης Κεφαλλονιάς


Φον Δημητράκης - Ραδιοφωνικό

Τρίτη 19 Απριλίου 2011

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

Του Γ.Σεβαστίκογλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σύγχρονη σάτιρα σε δύο πράξεις.
Το έργο με το οποίο γίνεται γνωστός σαν θεατρικός συγγραφέας,ο Γ.Σεβαστίκογλου, ανέβηκε από τον Κ.Κούν και το Θέατρο Τέχνης ,την Ανοιξη του 1943. Το πρώτο νεοεεληνικό έργο που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης. Ο Γρ.Ξενόπουλος στο άρθρο του «Το νεοελληνικό θέατρο και η δήθεν παρακμή του» ,ξεχωρίζει* ανάμεσα σε άλλους και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου.

Πρόκειται για την σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων,μέσα από την αντίδραση των νεαρών κοριτσιών στο συνοικέσιο που σχεδιάζει η μητέρα τους. Στη σύγκρουση αυτή, δίνει έμφαση η υπερβολή της σάτιρας, που διεισδύει μέσα στην παραδοσιακή, μικροαστική οικογένεια και στις συμβατικές συμπεριφορές και αντιλήψεις της επικρατούσας ηθικής τάξης.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΕΛΕΝΗ (μικρή κόρη), 2.ΤΡΕΛΟΓΙΩΡΓΗΣ, 3.ΚΩΤΣΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΣ, 4.ΖΩΗ, 5.ΡΑΝΙΑ, 6.ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ, 7.ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ, 8.ΖΗΤΙΑΝΑ, 9.ΦΑΙΔΩΝ, 10.ΔΑΣΚΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ, 11.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΥΛΙΟ, 12.ΘΕΙΟΣ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ, 13.ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, 14.ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ, 15.ΡΩΜΥΛΟΣ, 16.ΑΜΑΛΙΑ, 17.ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, 18.ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1943, Θέατρο Τέχνης
1991, Εθνικό Θέατρο, Νέα Σκηνή (σκηνοθεσία Νίκος Αρμάος)

Σάββατο 16 Απριλίου 2011

ΜΑΤΣΙΚΑΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ

[1981]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Ίασμος, του Β.Διαμαντόπουλου. Από το 2004 συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις ως ηθοποιός, τόσο σε έργα δικά του αλλά και άλλων συγγραφέων, και σε σατυρικά-stand up commedy δρώμενα. Το συγγραφικό του έργο κινείται κυρίως στα πλαίσια της θεατρικής κωμωδίας και της σάτιρας. Έχει γράψει θεατρικά έργα και κείμενα που παρουσιάστηκαν στη σκηνή, σε stand up παραστάσεις, ραδιόφωνο (ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΠΑΛΙ, Σατιρική εκπομπή) αλλά και στο διαδίκτυο (ΑΧ ΚΟΥΛΑ).

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ (& STAND UP COMMEDIES): 1.ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ, 2.ΟΥΠΣ, 3.INGENIUM VALIDUM, 4.ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΦΤΕΡΑ, 5.ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΣ, 6.FOR SALE, 7.PARTY TIME, 9.ΟΤΙ ΚΑΤΣΕΙ, 10.ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, 11.ΓΗΣ ΜΑΔΙΑΜ, 12.ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, 13.ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ, 14.ΣΕ ΕΝΑ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΓΚΟΘΑΜ ΣΙΤΥ, 15.ΖΩΗ ΣΕ ΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

Του Ιακ.Καμπανέλλη

Υπόθεση:
Σε μια χώρα δίχως όνομα, τα πάντα έχουν ρημάξει από τις δυστυχίες, τα ταμεία έχουν αδειάσει από τους κυβερνήτες που τα «αλάφρωσαν» πριν την εγκαταλέιψουν, την κυβερνά ένας άβουλος βασιλιάς, κι ο λαός ζει μέσα στην πείνα και την εξαθλίωση.Αντί για τη βοήθεια που όλοι ελπίζουν απ’ τη γειτονική χώρα, το μόνο που τελικά φθάνει ,είναι η απειλή του πολέμου…

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Γράφτηκε για τα εγκαίνια της νέας θεατρικής αίθουσας στην οδό Στουρνάρη, «Νέο Θέατρο» του θ.Βασ.Διαμαντόπουλου-Μ.Αλκαίου.[1960]
Ο Καμπανέλλης θέλοντας να πραγματοποιήσει ένα παλιό του όνειρο ,διασκευάζει για το θέατρο το «παραμύθι χωρίς όνομα» της Π.Δέλτα, γράφοντας έτσι μια ίστορία για μεγάλους με έντονα αλληγορικό χαρακτήρα.
Η κριτική –λόγω πολιτικής εμπάθειας –καταδίκασε το έργο.Το κοινό μένει σαστισμένο ανάμεσα σε διχασμένες γνώμες ,εκείνων που το θεωρούν αντιβασιλικό κι εκείνων που το θεωρούν φιλοβασιλικό.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ, 2.ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ, 3.ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, 4.ΒΑΣΙΛΙΑΣ, 5. ΜΑΡΙΑ, 6.ΔΙΚΑΣΤΗΣ, 7.ΦΤΩΧΟΜΑΝΑ, 8.ΤΑΒΕΡΝΙΑΡΗΣ, 9.ΣΠΥΡΟΣ, 10.ΣΙΔΕΡΑΣ, 11.ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ, 12.ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΑΣ, 13.ΓΙΑΝΝΗΣ, 14.ΜΙΧΑΛΗΣ, 15.ΦΙΛΙΠΠΟΣ, 16.ΘΕΟΔΩΡΟΣ, 17.Α' ΓΥΝΑΙΚΑ, 18.Α' ΝΕΟΣ, 19.Β' ΝΕΟΣ, 20.ΚΟΥΤΣΟΣ, 21.ΜΟΝΟΧΕΡΗΣ, 22.Α'ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ), 23.Β'ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ(ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ), 24.Γ'ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ (ΜΗΤΣΟΣ), 25.ΔΑΣΚΑΛΟΣ, 26.ΑΝΤΡΙΑΝΝΑ, 27.ΦΩΤΕΙΝΗ, 28.Β'ΓΥΝΑΙΚΑ, 29.Γ'ΓΥΝΑΙΚΑ, 30.Δ'ΓΥΝΑΙΚΑ, 31.ΜΟΥΓΓΟΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1960 Νέο Θέατρο Β.Διαμαντόπουλου-Μ.Αλκαίου
1995 [3 Δεκεμβρίου] Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, σκηνοθεσία Θ.Παπαγεωργίου

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011

Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΣΜΑΡΑΓΔΩΣ

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σατιρική, ηθογραφική κωμωδία. Γράφτηκε στα τέλη της γερμανικής κατοχής και ανέβηκε από την Εταιρεία Ελληνικού θεάτρου, στις 9 Αυγούστου 1947, στο θέατρο Μακέδο.
"Ο κ. Κουνελάκης ρίχτηκε μέσα στο λαό μας με την ακράτητη, με τη θερμική αποφασιστικότητα του εξερευνητού. Κι ανακάλυψε το κυριότερο χαρακτηριστικό του: τη χρηματοφιλία. Όχι μονάχα σαν φαινόμενο κοινωνικό-αυτό το βλέπουμε όλοι- μα σαν απάτητο, παρθένο ακόμη, έδαφος που θα μπορούσε να δώσει και στον τόπο μας μια εξαιρετική και πλούσια θεατρική παραγωγή." Όμηρος Μπεκές

"Η κυβέρνησις εν αναμονή των συνομιλιών των κ.κ.Τσαλδάρη-Μάρσαλ. Αμερικανική ενίσχυσις δια τον συνεχιζόμενον κατά των ΕΑΜΟΣΥΜΜοΡΙΤΩΝ αγώνα", "Απάντησις εις τους κερδοσκόπους-Οπίσω από την δραχμήν ευρίσκονται τα δολλάρια των ΗΠΑ" , γράφουν οι εφημερίδες τις ημέρες που ξεκινούν οι παραστάσεις της "απαγωγής της Σμαράγδως". Ο ήρωας του έργου, ο Χατζηφώτης αντικατοπτρίζει την μεταστροφή που αρχίζει, ήδη από εκείνη την εποχή, να υφίσταται ο Έλληνας, την εμφύσιση εκ της Δύσης, μίας νοοτροπίας που περιστρέφεται γύρω από το κέρδος και το χρήμα. Μία μεταστροφή που θα ακολουθήσει τον Έλληνα και θα τον μεταλλάξει μέσα στο υπόλοιπο μισό του αιώνα, ενώ ο χαρακτήρας του Λάμπρου, ολοένα και θα εκλείπει.
Το έργο ξανανέβηκε στη σκηνή το 1951 από τον Θίασο του Αργυρόπουλου.
Οι κριτικές μίλησαν με εξαιρετικά λόγια.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ: "Ο Μιχ.Κουνελάκης δίνει μία κωμωδία, με δροσιά και υγεία, με κέφι και ανθρωπιά, ένα έργο που πέρα από την ηθογραφική του αληθοφάνεια και κάτω από την επίφαση των κωμικών καταστάσεων που παρουσιάζει, φιλοδοξεί να πάει βαθύτερα και να ξεγυμνώσει τον άνθρωπο.." ΛΕΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑΣ, ΜΑΧΗ

"..Δεν είναι απλώς τσιγγούνης ο ήρως του έργου. Είναι κυριολεκτικώς ο ρωμπός, πονηρός παραδόπιστος που δεν σκιαγραφείται, αλλά ζωγραφίζεται με χονδρές και λεπτές πινελιές από το συγγραφέα. Χονδρές πινελιές για το γενικό χαρακτηρισμό του τύπου, και μικρές, λεπτότατες πινελιές, που δίνουν όλο το εσωτερικό του φόντο, κάθε ψυχική του λεπτομέρεια.
Η Απαγωγή της Σμαράγδως του Κουνελάκη, είναι ένα έργο που θα μείνει για πάντα στο ελληνικό δραματολόγιο..
" [Δ.Γιαννουκάκης, ΒΡΑΔΥΝΗ]

"..Αξίζει να το δείτε αυτό το έργο. Όχι μόνο επειδή είναι ελληνικό. Πρέπει βέβαια να υποστηρίζουμε τα ελληνικά έργα. Μα όταν είναι καλά. Και η "Απαγωγή της Σμαράγδως" είναι ένα πολύ αξιόλογο θεατρικό έργο.." [Πέτρος Χάρης, ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ]

Το 1995, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Αδαμάντιου Λεμού.

ΠΡΟΣΩΠΑ: 1.ΧΑΤΖΗΦΩΤΗΣ, 2.ΧΩΡΙΑΤΗΣΣΑ, 3.ΛΑΜΠΡΟΣ, 4.ΘΕΑΝΩ, 5.ΑΝΝΕΤΑ, 6.ΘΑΝΟΣ, 7.ΔΙΟΝΥΣΗΣ, 8.ΚΑΛΥΨΩ, 9.ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ, 10.ΓΡΑΜΜΑΤΟΥΛΑ, 11.ΓΕΙΤΟΝΑΣ, 12.Α' ΧΩΡΙΑΤΗΣ, 13.Β' ΧΩΡΙΑΤΗΣ, 14.ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 15.ΔΑΣΚΑΛΟΣ, 16.ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 1995

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

ΤΟΠΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ

Του Παν.Καγιά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε το 1958 στο Πειραϊκό Θέατρο
«Μια από τις πετυχημένες κωμωδίες του Καγιά, η σάτιρα τούτη της πολιτικής,πρωτοπαίχτηκε το 1945 από τον Β.Λογοθετίδη» ΘΕΑΤΡΟ59

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Τοπικός Παράγων - Θεατρική ομάδα Πέυκης


Τοπικός Παράγων - Ελληνική Ραδιοφωνία

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Η ΚΡΕΑΤΟΜΗΧΑΝΗ

του Βασίλη Ανδρεόπουλου


Γενικά-ιστορικά στοιχεία:
Το έργο με αρχικό τίτλο "Ο μηχανισμός της κρεατομηχανής" πρωτογράφτηκε από τον Β.Ανδρεόπουλο στα χρόνια της δικτατορίας και κατατάθηκε στο Εθνικό θέατρο το 1974. Ανέβηκε το 1984 από τη Νέα Σκηνή του Εθνικού θεάτρου.

Υπόθεση:
"..Πρόθεσή μου ήταν να καταγράψω την κωμικοτραγική πορεία ενός απλού πολίτη που, περνώντας μέσα από τα γρανάζια φανερών και κρυφών εξουσιαστικών - καταπιεστικών μηχανισμών που, -έτσι ή αλλιώς-,"επαγγέλονται" άφθονη παραγωγή και διανομή αγαθών, εκτός από το ..αγαθό της ελευθερίας! Αυτός λοιπόν ο απλός Έλληνας πολίτης που έχει λαϊκή καταγωγή, στοιχειώδες ένστιχτο, χωρατατζίδικη διάθεση αλλά και κριτική αντίληψη, ταξιδεύοντας μέσα από εφιαλτικά τοπία, -ψυχολογικά, ιστορικά, κοινωνικά-, βλέπει να σημαδεύεται ανεπανόρθωτα ο βίος του, όπως και της γενιάς του άλλωστε. Παρ' όλα αυτά αντιστέκεται, στοχάζεται, ονειρεύεται, σαρκάζει, γελάει προσπαθώντας να εμποδίσει τη λεηλασία των ελπίδων του και την οποιαδήποτε αλλοτρίωσή του πριν φτάσει στην τρέλλα..."
[από το σημείωμα του συγγραφέα Β.Ανδρεόπουλου]

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 1984

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

του Βασίλη Ανδρεόπουλου

Υπόθεση:
Ένας ιδιόρυθμος και πολύ πλούσιος γέροντας, δημιουργεί μέσω της διαθήκης του, ένα ανελέητο παιχνίδι εξουσίας και απογύμνωσης ανάμεσα στους κληρονόμους και τον εκτελεστή της διαθήκης του.

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΤΡΙΤΗ ΣΚΗΝΗ) 1990

ΑΝΩΜΑΛΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Των Αλ.Σακελλάριου-Χρ.Γιαννακόπουλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
«Στην πολιτική ζωή του τόπου μας συμβαίνει αυτό το παράξενο: Διάφοροι νέοι από ‘μεγάλα τζάκια’ των Αθηνών ή της επαρχίας, μεγαλωμένοι μέσα σε μιά κυριολεκτικά Χαμιτική χλιδή,διαθέτοντας μια μέτρια συνήθως μόρφωση την οποία συμπληρώνουν επί μερικά χρόνια στα διάφορα …καμπαρέ του Παρισιού, εμφανίζονται αιφνιδίως ως υποψήφιοι σωτήρες του Εθνους, και λόγω της αίγλης που περιβάλλει το οικογενειακό τους όνομα ,και της αμάθειας των πλατειών μαζών, κατορθώνουν να εκλέγονται χωρίς να ξέρουν τα τρία κακά της μοίρας τους για τις ανάγκες, τους καϋμούς και τους πόθους του εργατικού ,δυστυχισμένου κι ευγενικού λαού μας. Η καινούρια μας κωμωδία ‘Ανώμαλος Προσγείωσις’ είναι μια σάτιρα των ανθρώπων αυτών που είναι τόσον υπέυθυνοι για το οικτρό κατάντημα του τόπου μας..» ΑΛ.ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ-ΧΡ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΥΝΑΙΚΟΚΡΑΤΕΙΑ

Του Δημ. Βυζάντιου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Τυπώθηκε το 1841 στην Αθήνα.Σατυρίζει τους μοντέρνους τρόπους των γυναικών

ΣΙΝΑΝΗΣ

Του Δημ. Βυζάντιου

Τυπώθηκε το 1838 στην Αθήνα.Σατυρίζει τη φιλαργυρία

Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΠΩΛΟΥ

Του Αγ.Βλάχου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Θίγει το πρόβλημα της ξενομανίας και του κακού μιμητισμού.

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 1988