Του Αγγ.Τερζάκη
Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κοινωνικό δράμα.Παραστάθηκε το 1937 από την Μαρίκα Κοτοπούλη,και με το έργο αυτό εγκαινίασε την εγκατάστάση του θιάσου της στο καινούριο Ρεξ της Πανεπιστημίου.
Για το έργο αυτό, κατ' εξαίρεση, είχε δημιουργήσει μία δική του μουσική σύνθεση (Ο Αγγ.Τερζάκης, κατά το πλείστον των περιπτώσεων, δεν ήθελε μουσική στα έργα του, θεωρούσε ότι τα έργα πρόζας πρέπει να πληρούν μόνα, όλες τις θεατρικές και μουσικές ανάγκες, μέσα από την καλοδουλεμένη γλώσσα, - να είναι μουσική από μόνα τους.)
Υπόθεση: Μία μάνα,χήρα με τις τέσσερις ανύπαντρες κόρες της στηρίζουν όλες τις ελπίδες τους στο γιό της. Εκείνος βρίσκεται μακριά από την μικροαστική επαρχιώτικη εστία, στην Αθήνα, όπου και εργάζεται. Όταν τελικά επιστρέφει, το κάνει για να ξεπουλήσει την τελευταία περιουσία που τους απομένει και να καλύψει έτσι την κατάχρηση που έχει κάνει και να μην τον ανακαλύψει η εταιρεία που δουλεύει.
ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΜΑΡΙΝΑ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 2.ΣΑΒΒΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥΔΗΣ, 3.ΑΝΘΟΥΛΑ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 4.ΡΟΖΑΛΙΑ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 5.ΔΙΑΛΕΧΤΗ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 6.ΛΕΜΟΝΙΑ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 7.ΦΡΟΣΩ, 8.ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΤΡΕΚΛΑΣ, 9.ΚΟΣΜΑΣ ΛΕΦΟΥΣΗΣ, 10.ΑΔΡΙΑΝΟΣ, 11.ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗΣ, 12.ΡΟΖΑΛΙΑ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗ, 13.ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΗΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1974-75 Κρατινό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή, 18/01/1975)
2005, ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, σκηνοθεσία Κερασία Σαμαρά.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Γαμήλιο Εμβατήριο - Θέατρο της Δευτέρας
Γαμήλιο Εμβατήριο - Δήμος Νάουσας
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 20 Απριλίου 2011
Κυριακή 10 Απριλίου 2011
ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ
του Ν.Κατηφόρη
1931. Παραστάθηκε σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη. Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του συγγραφέα
1931. Παραστάθηκε σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη. Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του συγγραφέα
ΚΑΤΗΦΟΡΗΣ ΝΙΚΟΣ
(1903-1967)
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στη Λευκάδα (Άγιος Πέτρος). Σπούδασε στη νομική Αθηνών και εργάστηκε για μικρό διάστημα ως διευθυντής στη Νομαρχία του Ναυπλίου και στη συνέχεια ως δικηγόρος. Έγραψε κείμενα και δοκίμια για διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Νέοι Βωμοί, Νέα ΕΠιθεώρηση κ.α.) και συνεργάστηκε ως χρονικογράφος με την εφημερίδα Ριζοσπάστης. Στο θέατρο εμφανίζεται με το έργο, "οι Λύκοι και τα πρόβατα". Από το 1946 έως το 1953 ήταν γενικός γραμματέας της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ από το 1956 έως το 1967 ήταν μέλος της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Συγγραφέας του θεάτρου του μεσοπολέμου, τα έργα του κινούντα στο χώρο του μαρξιστικού ρεαλισμού. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα.
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ:Τραβώντας στην τρέλλα, Το ανοιχτό παράθυρο, Όσο κρατάει το σκοτάδι, Ο Άρχοντας κι άλλα διηγήματα
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ: πιάτσα, Η διχτατορία του Σατανά, Όταν σκάβαμε τον ουρανό, Ο Καρχαρίας και τα εννέα κύματα
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Οι λύκοι και τα πρόβατα, 2. Το μεράκι του Άρχοντα, 3. Απόψε θα γελάσουμε, 4. Ο ανήλιαστος, 5. Οι φασουλήδες, 6.Ο Φωτεινός
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε στη Λευκάδα (Άγιος Πέτρος). Σπούδασε στη νομική Αθηνών και εργάστηκε για μικρό διάστημα ως διευθυντής στη Νομαρχία του Ναυπλίου και στη συνέχεια ως δικηγόρος. Έγραψε κείμενα και δοκίμια για διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (Νέοι Βωμοί, Νέα ΕΠιθεώρηση κ.α.) και συνεργάστηκε ως χρονικογράφος με την εφημερίδα Ριζοσπάστης. Στο θέατρο εμφανίζεται με το έργο, "οι Λύκοι και τα πρόβατα". Από το 1946 έως το 1953 ήταν γενικός γραμματέας της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων, ενώ από το 1956 έως το 1967 ήταν μέλος της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Συγγραφέας του θεάτρου του μεσοπολέμου, τα έργα του κινούντα στο χώρο του μαρξιστικού ρεαλισμού. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα.
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ:Τραβώντας στην τρέλλα, Το ανοιχτό παράθυρο, Όσο κρατάει το σκοτάδι, Ο Άρχοντας κι άλλα διηγήματα
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ: πιάτσα, Η διχτατορία του Σατανά, Όταν σκάβαμε τον ουρανό, Ο Καρχαρίας και τα εννέα κύματα
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Οι λύκοι και τα πρόβατα, 2. Το μεράκι του Άρχοντα, 3. Απόψε θα γελάσουμε, 4. Ο ανήλιαστος, 5. Οι φασουλήδες, 6.Ο Φωτεινός
Πέμπτη 7 Απριλίου 2011
ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ
Μετά την Μικρασιατική καταστροφή στα 1922, ο αριθμός των προσφύγων που φτάνουν στην Ελλάδα,αγγίζει το 1.500.000.Η αδυναμία να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των προσφύγων,οι εξωτερικοί δανεισμοί,οι μεγάλες φορολογίες και οι άθλιες εργατικές συνθήκες, αποτελούν σημαντικούς κλυδωνισμούς για το πολίτευμα.
Οι αδιάκοπες κυβερνητικές κρίσεις και τα αλλεπάλληλα στρατιωτικά πραξικοπήματα δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες αδυναμίας,για την επαναφορά της μοναρχίας.
Την κυβέρνηση του Αλ.Παπαναστασίου,αφού καταψηφίστηκε το 1924,την διαδέχτηκε η κυβέρνηση του Θεμ.Σοφούλη,η οποία με τη σειρά της αντικαθείσταται δυό μήνες αργότερα από εκείνη του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου.Τον Ιούνιο του 1925,ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος,εκμεταλευόμενος την έκρυθμη κατάσταση,ανατρέπει την κυβέρνηση,διαλύει τη Βουλή και μετα από υποτειθέμενες εκλογές ,ανακυρήσσευαι Πρόεδρος,αφού πρώτα ανάγκασε τον Παύλο Κουντουριώτη να παραιτηθεί από το αξίωμα.
Μετά από μια δικτατορική διακυβέρνηση,που γελοιοποίησε διεθνώς το Ελληνικό κράτος, με την εξαθλίωση της οικονομίας,τις εξορίες,την αποτυχημένη εξωτερική πολιτική, ανατρέπεται από τον στρατηγό Γ.Κονδύλη τον Αύγουστο του 1926,ο οποίος προκυρήσσει εκλογές.Σχηματίζεται οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλ.Ζαϊμη,η οποία παραιτείται τον Μάϊο του 1928.Ο Ελ.Βενιζέλος μετά από εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας,σχηματίζει κυβέρνηση ,η οποία διατηρείται μέχρι την ήττα των εκλογών του 1933.Την 1η Μαρτίου του 1935,οι βενιζελικοί αξιωματικοί,με έγκριση του Ελ.Βενιζέλου,προχωρούν σε στρατιωτικό πραξικόπημα,το οποίο καταπνίγεται από τον Γ.Κονδύλη.Παρά τις καλές προθέσεςι του κινήματος των βενιζελικών,το αποτέλεσμα ήταν η ενδυνάμωση των μοναρχικών στοιχείων.Στις 10-10-1935 ο Γ.Κονδύλης με κίνημα ανατρέπει την κυβέρνηση ,αναλαμβάνει την πρωθυπουργία και μετά από νόθο δημοψήφησμα επαναφέρει τον Βασιλειά Γεώργιο τον Β΄.Η κοινοβουλευτική περίοδος της βασιλείας του Γεωργίου του Β΄
Η πολιτική αστάθεια ,η προβληματική οικονομία και τα προβληματα που δημιουργούν αυτές οι συνθήκες στην ελληνική κοινωνία,είναι ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας στην εξέλιξη της θεατρικής δημιουργίας.Θεατρικά είδη από το παρελθόν ,όπως το ιστορικό δράμα και η τραγωδία,έρχονται και πάλι στο συγγραφικό προσκήνιο,σαν μιά αντίδραση αποφυγής της ταραγμένης πραγματικότητας.
Οι πολιτικές συνθήκες όχι μόνο δεν ευνοούν το πέρασμα της δραματουργίας σε νέες μορφές ,όπως συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο,αλλά οδηγεί και στην εξαφάνιση του αστικού δράματος του οποίου οι κοινωνικοί και ιδεολογικοί προβληματισμοί δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν στο συντηρητικό και αυταρχικό έδαφος της εποχής.Συγγραφείς όπως οι Ν.Καζαντζάκης, Σπ.Μελάς, Αγγ.Σικελιανός, Γ.Θεοτοκάς κ.ά.αναπτύσσονται στα ξεπερασμένα είδη της τραγωδίας και του ιστορικού δράματος,αναζητόντας την εθνική ταυτότητα και την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού.
Ενα άλλο είδος που εμφανίζεται και πάλι,είναι το ηθογραφικό δράμα,μια αναφορά στην ζωή και τους χαρακτήρες της ελληνικής επαρχίας αλλά και στα ήθη και έθιμα αυτής,με αντιπροσωπευτικούς συγγραφείς τον Γρ.Ξενόπουλο, Δ.Μπόγρη,Π.Χορν κ.ά.Παράλληλα αναπτύσσεται και η φαρσοκωμωδία,που πηγάζει από το Γαλλικό μπουλβάρ με συγγραφείς όπως οι Ξενόπουλος, Καγιάς, Τσεκούρας, Μωραϊτίνης κ.ά.
Την ίδια εποχή, σημαντικό βήμα προόδου αποτελεί,η ίδρυση της «Επαγγελματικής Σχολής Θεάτρου» από τον Φώτο Πολίτη στα 1923.Σύντομο χρόνο ζωής έχει το Θέατρο Τέχνής που ιδρύει το 1925 ο Σπύρος Μελάς,αλλά το 1929 σε συνεργασία με την Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Δημήτρη Μυράτ, δημιουργούν την «Ελεύθερη Σκηνή».Το 1930 ιδρύεται το «Λαϊκό Θέατρο» στο Παγκράτι από τον Β.Ρώτα,ενώ το 1932 λειτουργεί το «Εθνικό Θέατρο»,με τον Φώτο Πολίτη μέχρι τον θάνατό του και τον Δ.Ροντήρη στη συνέχεια[1934].
Οι αδιάκοπες κυβερνητικές κρίσεις και τα αλλεπάλληλα στρατιωτικά πραξικοπήματα δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες αδυναμίας,για την επαναφορά της μοναρχίας.
Την κυβέρνηση του Αλ.Παπαναστασίου,αφού καταψηφίστηκε το 1924,την διαδέχτηκε η κυβέρνηση του Θεμ.Σοφούλη,η οποία με τη σειρά της αντικαθείσταται δυό μήνες αργότερα από εκείνη του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου.Τον Ιούνιο του 1925,ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος,εκμεταλευόμενος την έκρυθμη κατάσταση,ανατρέπει την κυβέρνηση,διαλύει τη Βουλή και μετα από υποτειθέμενες εκλογές ,ανακυρήσσευαι Πρόεδρος,αφού πρώτα ανάγκασε τον Παύλο Κουντουριώτη να παραιτηθεί από το αξίωμα.
Μετά από μια δικτατορική διακυβέρνηση,που γελοιοποίησε διεθνώς το Ελληνικό κράτος, με την εξαθλίωση της οικονομίας,τις εξορίες,την αποτυχημένη εξωτερική πολιτική, ανατρέπεται από τον στρατηγό Γ.Κονδύλη τον Αύγουστο του 1926,ο οποίος προκυρήσσει εκλογές.Σχηματίζεται οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλ.Ζαϊμη,η οποία παραιτείται τον Μάϊο του 1928.Ο Ελ.Βενιζέλος μετά από εντολή του Προέδρου της Δημοκρατίας,σχηματίζει κυβέρνηση ,η οποία διατηρείται μέχρι την ήττα των εκλογών του 1933.Την 1η Μαρτίου του 1935,οι βενιζελικοί αξιωματικοί,με έγκριση του Ελ.Βενιζέλου,προχωρούν σε στρατιωτικό πραξικόπημα,το οποίο καταπνίγεται από τον Γ.Κονδύλη.Παρά τις καλές προθέσεςι του κινήματος των βενιζελικών,το αποτέλεσμα ήταν η ενδυνάμωση των μοναρχικών στοιχείων.Στις 10-10-1935 ο Γ.Κονδύλης με κίνημα ανατρέπει την κυβέρνηση ,αναλαμβάνει την πρωθυπουργία και μετά από νόθο δημοψήφησμα επαναφέρει τον Βασιλειά Γεώργιο τον Β΄.Η κοινοβουλευτική περίοδος της βασιλείας του Γεωργίου του Β΄
Η πολιτική αστάθεια ,η προβληματική οικονομία και τα προβληματα που δημιουργούν αυτές οι συνθήκες στην ελληνική κοινωνία,είναι ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας στην εξέλιξη της θεατρικής δημιουργίας.Θεατρικά είδη από το παρελθόν ,όπως το ιστορικό δράμα και η τραγωδία,έρχονται και πάλι στο συγγραφικό προσκήνιο,σαν μιά αντίδραση αποφυγής της ταραγμένης πραγματικότητας.
Οι πολιτικές συνθήκες όχι μόνο δεν ευνοούν το πέρασμα της δραματουργίας σε νέες μορφές ,όπως συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο,αλλά οδηγεί και στην εξαφάνιση του αστικού δράματος του οποίου οι κοινωνικοί και ιδεολογικοί προβληματισμοί δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν στο συντηρητικό και αυταρχικό έδαφος της εποχής.Συγγραφείς όπως οι Ν.Καζαντζάκης, Σπ.Μελάς, Αγγ.Σικελιανός, Γ.Θεοτοκάς κ.ά.αναπτύσσονται στα ξεπερασμένα είδη της τραγωδίας και του ιστορικού δράματος,αναζητόντας την εθνική ταυτότητα και την ιστορική συνέχεια του ελληνισμού.
Ενα άλλο είδος που εμφανίζεται και πάλι,είναι το ηθογραφικό δράμα,μια αναφορά στην ζωή και τους χαρακτήρες της ελληνικής επαρχίας αλλά και στα ήθη και έθιμα αυτής,με αντιπροσωπευτικούς συγγραφείς τον Γρ.Ξενόπουλο, Δ.Μπόγρη,Π.Χορν κ.ά.Παράλληλα αναπτύσσεται και η φαρσοκωμωδία,που πηγάζει από το Γαλλικό μπουλβάρ με συγγραφείς όπως οι Ξενόπουλος, Καγιάς, Τσεκούρας, Μωραϊτίνης κ.ά.
Την ίδια εποχή, σημαντικό βήμα προόδου αποτελεί,η ίδρυση της «Επαγγελματικής Σχολής Θεάτρου» από τον Φώτο Πολίτη στα 1923.Σύντομο χρόνο ζωής έχει το Θέατρο Τέχνής που ιδρύει το 1925 ο Σπύρος Μελάς,αλλά το 1929 σε συνεργασία με την Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Δημήτρη Μυράτ, δημιουργούν την «Ελεύθερη Σκηνή».Το 1930 ιδρύεται το «Λαϊκό Θέατρο» στο Παγκράτι από τον Β.Ρώτα,ενώ το 1932 λειτουργεί το «Εθνικό Θέατρο»,με τον Φώτο Πολίτη μέχρι τον θάνατό του και τον Δ.Ροντήρη στη συνέχεια[1934].
ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ
[1883-1957]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1883 στο Ηράκλειο της Κρήτης.Μορφή των Ελληνικών γραμμάτων,υπήρξε παγκοσμίας φήμης πεζογράφος ,ποιητής ,δραματουργός, δοκιμιογράφος, και μεταφραστής.Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο της Αθήνας.Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι,όπου επηρεάστηκε από τις πνευματικές τάσεις της εποχής και ιδιαίτερα την φιλοσοφία του Μπέρξον.Συνεργάστηκε με το περιοδικό «Νουμάς» με το ψευδώνυμο Πέτρος Ψειλορείτης.
Ταξίδεψε σε πολλές χώρες γράφωντας τις γεμάτες λυρισμό ταξιδιωτικές εντυπώσεις του,οι οποίες περιλαμβάνονται στα έργα : «Τι είδα στη Ρουσία» , «Ισπανία», «Ιαπωνία-Κίνα», «Αίγυπτος-Ιερουσαλήμ-Σινά».Εγραψε ακόμη τα έργα «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» , «Καπετάν Μιχάλης» , «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Ο φτωχούλης του Θεού» και «Ο τελευταίος πειρασμός», που μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες.Το 1938 εξέδωσε την 33.333 στίχων Οδύσσεια ,που μεταφράστηκε αμέσως στα αγγλικά.Στο έργο του «Ασκητική» εκφράζει την βαθιά αγωνία για την μοίρα του ανθρώπου.Μετέφρασε τη Θεία Κωμωδία , του Δάντη , τον Φάουστ του Γκαίτε , τον Αγιο Φραγκίσκο της Ασσίζης του Γιόρκενσεν , την Ιλιάδα του Ομήρου σε συνεργασία με τον καθηγητή Ι.Θ.Κακριδή, κ.α. Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησαν τα ανέκδοτα έργα του «Αναφορά στον Γκρέκο» και «Συμπόσιο».Το 1945, διετέλεσε υπουργός παιδείας. Το 1956 πήρε στην Βιέννη το βραβείο ειρήνης του παγκοσμίου Συμβουλίου της Ειρήνης..
ΒΙΒΛΙΑ:
«Τι είδα στη Ρουσία» , «Ισπανία» , «Ιαπωνία –Κίνα» , «»Αίγυπτος-Ιερουσαλήμ-Σινά» , «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», «Καπετάν Μιχάλης» ,»Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» , «Ο φτωχούλης του Θεού» , «Τελευταίος πειρασμός», «Ασκητική» , «Αναφορά στον Γκρέκο» , «Συμπόσιο» , «Οδύσσεια».
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
Πρωτομάστορας , Χριστός , Νικηφόρος Φωκάς , Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Οδυσσέας , Ιουλιανός ο Παραβάτης , Καποδίστριας , Σόδομα και Γόμορα , Μέλισσα, Βούδας
ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Νίκος Καζαντζάκης - Ελληνική υπηρεσία BBC 1953
Νίκος Καζαντζάκης - Συνέντευξη στη Γαλλική Ραδιοφωνία 1955
Νίκος Καζαντζάκης - Η τελευταία συνέντευξη
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1883 στο Ηράκλειο της Κρήτης.Μορφή των Ελληνικών γραμμάτων,υπήρξε παγκοσμίας φήμης πεζογράφος ,ποιητής ,δραματουργός, δοκιμιογράφος, και μεταφραστής.Σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο της Αθήνας.Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι,όπου επηρεάστηκε από τις πνευματικές τάσεις της εποχής και ιδιαίτερα την φιλοσοφία του Μπέρξον.Συνεργάστηκε με το περιοδικό «Νουμάς» με το ψευδώνυμο Πέτρος Ψειλορείτης.
Ταξίδεψε σε πολλές χώρες γράφωντας τις γεμάτες λυρισμό ταξιδιωτικές εντυπώσεις του,οι οποίες περιλαμβάνονται στα έργα : «Τι είδα στη Ρουσία» , «Ισπανία», «Ιαπωνία-Κίνα», «Αίγυπτος-Ιερουσαλήμ-Σινά».Εγραψε ακόμη τα έργα «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» , «Καπετάν Μιχάλης» , «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Ο φτωχούλης του Θεού» και «Ο τελευταίος πειρασμός», που μεταφράστηκαν και σε ξένες γλώσσες.Το 1938 εξέδωσε την 33.333 στίχων Οδύσσεια ,που μεταφράστηκε αμέσως στα αγγλικά.Στο έργο του «Ασκητική» εκφράζει την βαθιά αγωνία για την μοίρα του ανθρώπου.Μετέφρασε τη Θεία Κωμωδία , του Δάντη , τον Φάουστ του Γκαίτε , τον Αγιο Φραγκίσκο της Ασσίζης του Γιόρκενσεν , την Ιλιάδα του Ομήρου σε συνεργασία με τον καθηγητή Ι.Θ.Κακριδή, κ.α. Μετά τον θάνατό του κυκλοφόρησαν τα ανέκδοτα έργα του «Αναφορά στον Γκρέκο» και «Συμπόσιο».Το 1945, διετέλεσε υπουργός παιδείας. Το 1956 πήρε στην Βιέννη το βραβείο ειρήνης του παγκοσμίου Συμβουλίου της Ειρήνης..
ΒΙΒΛΙΑ:
«Τι είδα στη Ρουσία» , «Ισπανία» , «Ιαπωνία –Κίνα» , «»Αίγυπτος-Ιερουσαλήμ-Σινά» , «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», «Καπετάν Μιχάλης» ,»Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» , «Ο φτωχούλης του Θεού» , «Τελευταίος πειρασμός», «Ασκητική» , «Αναφορά στον Γκρέκο» , «Συμπόσιο» , «Οδύσσεια».
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
Πρωτομάστορας , Χριστός , Νικηφόρος Φωκάς , Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Οδυσσέας , Ιουλιανός ο Παραβάτης , Καποδίστριας , Σόδομα και Γόμορα , Μέλισσα, Βούδας
ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Νίκος Καζαντζάκης - Ελληνική υπηρεσία BBC 1953
Νίκος Καζαντζάκης - Συνέντευξη στη Γαλλική Ραδιοφωνία 1955
Νίκος Καζαντζάκης - Η τελευταία συνέντευξη
ΘΕΟΤΟΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
[1906-1966]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Διακεκριμένος λογοτέχνης,θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1906 στην Κωνσταντινούπολη.
Υπήρξε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, πρόεδρος της επιτροπής οργανόσεως του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου.Συμμετείχε σε διεθνή πολιτιστικά συνέδρια.
Το 1939 η Ακαδημία των Αθηνών, τον τίμησε με το Βραβείο Πεζογραφίας, και το 1957, έλαβε το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου.
Εγραψε: «Ελεύθερο πνεύμα» , «Ώρες αργίας» , «Εμπρός στο κοινωνικό πρόβλημα» , «Αργώ» , «Ευριπίδης πεντοζάλης» , «Το δαιμόνιο» , «Λεωνής» , «Θέατρο Α’» , «Θέατρο Β’» , «Ποιήματα του Μεσοπόλεμου» , «Δοκίμιο για την Αμερική» , «Προβλήματα του καιρού μας» , «Ιερά οδος» , «Πνευματική Πορεία» , «Ασθενείς και οδοιπόροι»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Το Γεφύρι της Αρτας , 2.Η Άκρη του Δρόμου , 3.Πέφτει το Βράδυ , 4.Αντάρα στ’ Ανάπλι , 5.Το Παιχνίδι της τρέλλας και της φρονιμάδας , 6.Το Τίμημα της Λευτεριάς , 7.Συναπάντημα στην Πεντέλη , 8.Αλκιβιάδης
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Διακεκριμένος λογοτέχνης,θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1906 στην Κωνσταντινούπολη.
Υπήρξε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, πρόεδρος της επιτροπής οργανόσεως του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου.Συμμετείχε σε διεθνή πολιτιστικά συνέδρια.
Το 1939 η Ακαδημία των Αθηνών, τον τίμησε με το Βραβείο Πεζογραφίας, και το 1957, έλαβε το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου.
Εγραψε: «Ελεύθερο πνεύμα» , «Ώρες αργίας» , «Εμπρός στο κοινωνικό πρόβλημα» , «Αργώ» , «Ευριπίδης πεντοζάλης» , «Το δαιμόνιο» , «Λεωνής» , «Θέατρο Α’» , «Θέατρο Β’» , «Ποιήματα του Μεσοπόλεμου» , «Δοκίμιο για την Αμερική» , «Προβλήματα του καιρού μας» , «Ιερά οδος» , «Πνευματική Πορεία» , «Ασθενείς και οδοιπόροι»
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Το Γεφύρι της Αρτας , 2.Η Άκρη του Δρόμου , 3.Πέφτει το Βράδυ , 4.Αντάρα στ’ Ανάπλι , 5.Το Παιχνίδι της τρέλλας και της φρονιμάδας , 6.Το Τίμημα της Λευτεριάς , 7.Συναπάντημα στην Πεντέλη , 8.Αλκιβιάδης
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΚΑΚΗΣ
[1899-1974]
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γιός του Μιχαήλ Γιαννουκάκη, γεννήθηκε το 1899.Ευθυμογράφος και θεατρικός συγγραφέας, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο, το 1920 με το έργο «Ζητήται Δεσποινίς».Από τότε έγραψε πάρα πολλές κωμωδίες, οπερέττες,μουσικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις, είτε μόνος ή σε συνεργασία με άλλους.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ζητείται Δεσποινίς , 2.Ψηλά τα Χέρια , 3.Μειδιάστε παρακαλώ , 4.Ο Μιμήκος και η Μαίρη , 5.Ανθισμένη Μυγδαλιά
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ:
1.Μούβιτον , 2.Μ’ Αγαπά δε Μ’ Αγαπά
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γιός του Μιχαήλ Γιαννουκάκη, γεννήθηκε το 1899.Ευθυμογράφος και θεατρικός συγγραφέας, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο, το 1920 με το έργο «Ζητήται Δεσποινίς».Από τότε έγραψε πάρα πολλές κωμωδίες, οπερέττες,μουσικές κωμωδίες και επιθεωρήσεις, είτε μόνος ή σε συνεργασία με άλλους.
ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Ζητείται Δεσποινίς , 2.Ψηλά τα Χέρια , 3.Μειδιάστε παρακαλώ , 4.Ο Μιμήκος και η Μαίρη , 5.Ανθισμένη Μυγδαλιά
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΙΣ:
1.Μούβιτον , 2.Μ’ Αγαπά δε Μ’ Αγαπά
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

